Pożar

„Pożar” to kontynuacja „Stalowego Serca” i jednocześnie druga część trylogii Brandona Sandersona. Odpowiada na pytania rodzące się po przeczytaniu pierwszej części, ale również rodzi kolejne, zapewniając ciągłość akcji. Dwukrotny laureat nagrody Hugo podnosi poprzeczkę z każdą kolejną książką, teraz zadanie było trudne.

Tym razem wszystko dzieje się w Babilarze, zwanym dawniej Manhattanem. W tomie odchodzimy od polityki i władzy. Autor skierował się bardziej w stronę problemów filozoficznych, moralnych. Dowodzi, że w świecie przemocy i gry o koronę nie zapomniano o uczuciach i drugim człowieku. Narrator nie traci poczucia humoru, nabiera pewności siebie, przez co dostrzegamy zmiany nie tylko w wymyślonym świecie, ale i bohaterach. Językiem i oryginalnym stylem „Pożar” dorównuje poprzedniej części, ale przewyższa ją tajemnicą. Tak tajemnicą, zagadką, której nie doświadczyliśmy wcześniej. Główny bohater był nieugięty, rozum był jego największa bronią, a teraz zaskakujemy się wraz z nim. Dochodzimy do prawdy sami, nie podążamy ślepo za myślami nastolatka. Stajemy się częścią odległej społeczności, mimo że nie możemy nic zrobić to utożsamiamy się z postaciami.

Moim zdaniem Brandon Sanderson sprostał zadaniu i udało mu się stworzyć idealne rozwinięcie fabuły, które dzięki dodatkowym wątkom postawiło trylogie na wyższym stopniu podium. Ostatnia część może tylko postawić ją na najwyższym poziomie, albo… albo lepiej o tym nie myśleć. Zachęcam do przeczytania przede wszystkim osoby, które zachwyciła pierwsza część, ale również te, które chcą zacząć swoją przygodę z trylogią od początku.

Agnieszka, lat 16

źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl

Dokonali niemożliwego. Pokonali potężnego Epika i przejęli władzę nad miastem. To jednak nie koniec, gdyż jedno zwycięstwo nie uwolniło świata od istot, które pragną nim władać. Podejrzane ataki w Newcago nie ustają, naprowadzają za to Mścicieli na trop, który prowadzi ich do Babilaru – starej części Manhattanu pod rządami tajemniczej Regalii. Czy David znajdzie tam odpowiedzi na dręczące go pytania? 

„Pożar” to drugi tom trylogii o Mścicielach i świecie po pojawieniu się na niebie Calamity, gdzie władzę sprawują posiadający nadludzkie umiejętności Epicy. „Stalowe serce”, czyli pierwsza część tej historii zrobiło na mnie duże wrażenie, ponieważ okazało się jedną z lepszych powieści dystopijnych, jakie miałam okazję czytać. Może nie zachwyciło mnie tak jak inne książki Brandona Sandersona, ale mimo to świetnie bawiłam się podczas lektury i z wielką chęcią sięgnęłam po jego kontynuację.

W „Pożarze” nie skupiamy się już tylko i wyłącznie na pokonaniu złego bohatera, jak to miało miejsce w pierwszym tomie. Fabuła jest tutaj na pewno bardziej złożona i skomplikowana. David nie musi już walczyć o swoją pozycję, ponieważ jest pełnoprawnym Mścicielem, który cieszy się niemałą sławą. Widać wyraźną zmianę jaka zaszła w nim od początku tej historii, przede wszystkim stał się bardziej pewny siebie i swoich wyborów, nie jest już tak naiwny i bardziej zwraca uwagę na pojawiające się nieścisłości i niedopowiedzenia. Jest również niezwykle odważny, impulsywny i lekkomyślny, nie brak mu także humoru i świetnie sprawia się w roli narratora, ponieważ spoglądamy na świat właśnie jego oczami. W drugim tomie tej trylogii pojawia się wiele nowych postaci, przede wszystkim ekipa Mścicieli z Babilaru, ale i dwoje nowych Epików. Autor skupił się w tej części bardziej na budowaniu interakcji między bohaterami i rozwijaniu poszczególnych wątków.

W drugim tomie przenosimy się z Newcago do Babilaru. Nowa lokalizacja była świetnym posunięciem ze strony autora, który nie ograniczył się tylko do jednego miejsca i pozwolił nam lepiej poznać świat opanowany przez Epików. W pierwszym tomie Stalowe Serce przy pomocy swoich zdolności sprawił, że prawie wszystko w mieście zmieniło się w stal i również w Babilarze Regaliia poczyniła wielkie zmiany, a jej miasto nie przypomina żadnego innego. Stopniowo zagłębiamy się coraz bardziej w ten świat i dostrzegamy kolejne dobrze dopracowane elementy świata stworzonego przez Brandona Sandersona.

Podobnie jak w poprzednim tomie, w „Pożarze” również mamy wartką, ciekawą i wciągającą akcję. Wiele wątpliwości zostaje rozwianych, ale przy okazji rodzą się nowe pytania i nie na wszystkie z nich znajdujemy odpowiedzi w tym tomie. Świat wykreowany przez autora jest dynamiczny i nieustannie zmienia się pod wpływem nowych informacji. Książkę czyta się niesamowicie szybko. Nie jest ona może tak fantastyczne, jak inne powieści Brandona Sandersona, ale cała trylogia jest według mnie nastawiona na rozrywkę i powinniśmy czerpać przede wszystkim przyjemność z jej lektury. 

„Pożar” to świetna kontynuacja, która trzyma poziom i zapowiada naprawdę genialne zakończenie. Już nie mogę się doczekać, kiedy w moje ręce wpadnie trzeci tom trylogii, ponieważ jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się losy głównych bohaterów oraz o jakie rozwiązania fabularne pokusi się autor. Gorąco polecam trylogię o Mścicielach osobom, które szukają dobrej rozrywki i nie straszny im kolejny dystopijny świat.  

http://someculturewithme.blogspot.com/2016/06/dokonali-niemozliwego.html

Stalowe Serce - potężny Epik nie żyje... Wydawałoby się, że jest to niemożliwe, a jednak stało się inaczej. Dokonał tego zwyczajny, młody chłopak - David Charlestone. Jednakże nie czuje dumy, ani radości z pomszczenia śmierci ojca. W sercu ma bowiem pustkę i wciąż dręczą go pytania... Choć w Newcago nie panuje już żaden Epik, to ktoś bardzo chce by Mściciele je opuścili i udali się do Babilaru - dawnego Manhatanu. Wysyła w tym celu do miasta innych potężnych Epików... David wraz z grupą Mścicieli postanawiają wyruszyć i dowiedzieć się kto za tym wszystkim stoi. W Babilarze znajduje się także Pożar, który niegdyś przeniknął w szeregi Mścicieli. David wierzy, że nie każdy Epik jest zły i da się przezwyciężyć zły wpływ ich mocy. Chce podjąć ryzyko i znaleźć odpowiedzi na dręczące go pytania... Czy mu się uda?

Drugi tom Mścicieli przenosi nas do zupełnie nowej lokacji - wspomnianego Babilaru. Jest to bardzo niezwykłe miasto - zatopione wodą z Zatoki Nowojorskiej, z dżunglą rosnącą w budynkach i świecącymi graffiti. Także sposób sprawowania władzy przez Regalię - władczynię tego miasta jest zgoła inny, niż ten do którego został przyzwyczajony David a ludzie je zamieszkujący są beztroscy i lubią dobrą zabawę. To wszystko wzbudza w bohaterze wątpliwości co do celowości zabijania Epików i pojawiają się u niego coraz to nowe pytania... Zmiana krajobrazu zdecydowanie dobrze wpłynęła na odbiór książki - nowi bohaterowie, nowe moce Epików i niezwykłe miasto. O tym wszystkim bardzo przyjemnie się czyta i poznaje kolejne informacje o koncepcji tego świata. Także ciekawym uzupełnieniem są przemyślenia i rozważania Davida nad tym, czy Epicy są w rzeczywistości źli i nie da się ich uratować. Ponadto podobnie jak w pierwszym tomie, Pożar ma bardzo również interesującą i dynamiczną akcję - pełną starć z Epikami, zasadzek i planowania. Niestety tylko na kilka z nurtujących pytań otrzymamy tutaj odpowiedź, a na resztę pozostaje czekać do trzeciego tomu. Zdradzę jednak w sekrecie, że Sanderson co nieco wyjaśni czym jest Calamity już w drugim tomie!

Pożar należy jednak rozpatrywać jako młodzieżówkę, inaczej można się zawieść. Nie znajdziemy tutaj głębokich, filozoficznych przemyśleń i rozważań. Nie oznacza to, że ich w ogóle nie ma, ale jest ich niewiele i są dopasowane do treści i odbiorców. Jednak nie wszystko w książce podobało mi się w równym stopniu. Pierwszą rzeczą jest niewątpliwie brak na rynku tomu tzw. 1.5 - Mitosis, który opowiada o walce z tytułowym Epikiem. Choć jest do niej zaledwie kilka odniesień na początku książki, to jedna można poczuć jakby coś nam umykało. Niestety przeczytać tę krótką nowelkę, póki co możemy jedynie w oryginale. Drugą sprawą jest takie lekkie poczucie dezorientacji, jakiego doznałem podczas czytania o wydarzeniach w Babilarze. Niby jest ciekawa akcja, starcia z Epikami, to jednak zabrakło mi jasno zarysowanego głównego celu. Wiadomo, jest nim pobycie się Regali i innych groźnych Epików w dawnym Manhatanie, ale miałem wrażenie, że bohaterowie nie wiedzą chwilami co robić - przeprowadzają zwiad, planują, ale brak im pomysłu na pokonanie Epików. Nie są to rzeczy nudne, w żadnym wypadku! Po prostu zabrakło mi tak wyraźnie zarysowanego celu jak to miało miejsce w pierwszym tomie. A szkoda, wówczas ten tom byłby zdecydowanie lepszy.

Pożar to dobra kontynuacja Stalowego Serca z całą gamą nowych Epików, tajemnic i dynamicznej akcji. Jest to powieść przeznaczona zdecydowanie dla młodzieży i traktując ją inaczej niektórzy mogą się rozczarować. Myślę, że cykl Mściciele będzie dobrą serią dla osób szukających pewnej alternatywy dla bohaterów z uniwersum Marvela. Polecam!

hrosskar.blogspot.com