Psycholożka

Uwielbiam mroczne okładki, które pokazują ciemną stronę z pozoru idyllicznych miejsc. Bo z czym kojarzą Wam się Warmia i Mazury, jeśli nie z beztroskimi wakacjami, jeziorami i spokojem? Tymczasem ta historia udowadnia, że nawet w najpiękniejszej scenerii mogą kryć się mroczne tajemnice.

"Psycholożka" to pierwszy tom serii "Kryminalne Jeziora" autorstwa Michała Kellera.

Minął rok od zaginięcia znanej olsztyńskiej psycholożki. Kobieta przepadła bez śladu, a policja zakończyła już swoje działania. Na prośbę córki zaginionej sprawę przejmuje prywatny detektyw Rafał Rogalski. Kolejne odkrywane tropy prowadzą go do przeszłości kobiety, która brała udział w kontrowersyjnym eksperymencie. To właśnie tam mogą kryć się odpowiedzi na pytanie, co naprawdę się z nią stało.

To dobry, klasyczny męski kryminał z ciekawie wykreowanym głównym bohaterem, który oprócz zawodowych wyzwań zmaga się również z problemami w życiu prywatnym. Wraz z detektywem Rogalskim odkrywamy kolejne tropy, przesłuchujemy świadków i stopniowo poznajemy przeszłość zaginionej psycholożki, której postać również wzbudza wiele emocji, co dodatkowo podsyca naszą ciekawość.

Frapująca zagadka kryminalna, dobrze poprowadzone śledztwo i płynnie rozwijająca się akcja sprawiają, że czytelnik ma wrażenie aktywnego uczestnictwa w dochodzeniu. Autor umiejętnie dawkuje informacje, dzięki czemu do samego końca trudno jednoznacznie przewidzieć rozwiązanie.

To wciągający kryminał i obiecujący początek nowej serii - z przyjemnością sięgnę po jego kontynuację.

Byłam podekscytowana tą książką, ostatnio zaczytuję się bardziej w takim gatunku i liczyłam na poczucie tego klimatu "Warmii i Mazur po zmroku". Niestety książka jest niczym niewyróżniającym się kryminałem. Wielokrotnie miałam przebłysk, że to powinien być scenariusz, nie powieść. Mam wrażenie, że autor bardziej wolałby być scenarzystą. Książka była prawie pozbawiona jakichkolwiek opisów, to były przede wszystkim dialogi - ktoś coś mówił, natychmiast ktoś odpowiadał, nie wiadomo w jakim tonie, nie wiadomo w jakim osadzeniu. Niemożliwe jest poczuć książkę bez takich opisów, bez rozjaśnienia czytelnikowi otoczenia. Stąd, o tym, że akcja rozgrywa się na Mazurach, wiem tylko z tytułu książki. Nie poczułam klimatu.

Mimo wszystko książka nie dłużyła mi się - jest krótka i jak wspomniałam, przeważnie składa się z dialogów, więc czyta się to bardzo szybko. Plot twistu w powieści nie ma. Czy musiał być? Nie. Ale plot twist byłby z pewnością czymś, co ocenę by podniosło.

Z całej książki najbardziej tajemnicze i fascynujące okazała się dla mnie tylna zakładka książki, gdzie możemy przeczytać, że autor publikuje pod pseudonimem, bo nie może ujawnić prawdziwej tożsamości. Wzbudziło to moją ciekawość. Niestety, to było najbardziej emocjonujące w tej książce.

Co do plusów, bo jednak jakieś były, to przede wszystkim po prostu fajna główna postać. Jakoś tak została w tych dialogach poprawnie zaprezentowana, że kibicowało się głównemu bohaterowi, raz nawet się zaśmiałam na głos z jakiegoś jego żartu, więc humor oceniam pozytywnie. Na plus również wątek z taksówkarzem, choć rozczarowało mnie, że nie został on pociągnięty dalej, ciekawiej. Może w przyszłych tomach jakoś będzie to rozwinięte. Podobał mi się też oryginalny wątek kryminalny, choć o ile zarys był intrygujący, to rozwinięcie i zakończenie niestety nie utrzymały tempa i emocjonalnego ładunku. Niemniej, to pierwsza książka autora, zapowiedź większej serii, jest szansa, że rozwinie się to w dobrym kierunku. W mojej ocenie przebicie się na rynku "kryminalnym" wymaga zaciętości, oryginalności i umiejętności szokowania czytelnika, poprzez bawienie się jego intuicją.

Pomimo całego kryminalnego przekazu jestem w stanie powiedzieć, że te ploteczki od osób, które w ogóle nie lubiły plotkować (śmiech), były po prostu najlepsze:-) Nie ma to jak nie lubić kogoś ponieważ ktoś zarabia duże pieniądze. Jeśli ktoś komuś umarł i pozostawił po sobie spadek, to małżonka zapewne cieszy się z tego. Jeśli jej własne córka jej nie lubi, to na pewno przez to, że nie chciała tą fortuną się z nią podzielić. Zapewne miała wrogów, bo nikt nie lubi bogaczy, ale osoba, która ta relację zdaje nie należy do takich, co bezpodstawnie osądzają, zwłaszcza, że nie mówi się źle o rodzinie patologicznej za jaką ich miała:-)

Wybaczcie, ale nie mogłam się powstrzymać, tak mnie śmiech brał na te sytuacje:-)))

Ogólnie pozycja jest kryminałem, który czyta się dobrze, akcja ładnie brnie do przodu i osoby, które się tutaj spotyka są naprawdę interesujące. Śledztwo dotyczy starszej kobiety, która przed rokiem dosłownie zniknęła. Jedyny dowód na jej zniknięcie ma filmik od łowcy burz, którzy przez przypadek nakręcili urywek jej zniknięcia. Teraz detektyw musi podążać śladem tropu sprzed lat, gdzie spotyka ludzi, którzy zamykają się na pomoc i którzy pragnął być w obliczu sławy, więc prawdopodobieństwo tego, co mówią jest zawsze połowiczne. Ogólnie słowa o niej są podzielone, u jednych budziła szacunek, u innych zazdrość. Tak naprawdę nie będzie się zajmował tylko tą sprawą, gdyż majaczy tutaj stan jego zdrowia, który ma wiele do życzenia. W późniejszym czasie dowiemy się, że pani psycholog była dosyć szeroko pojętą inteligencją, która oprócz tego, co ludzie wiedzieli, miała jeszcze coś o czym niewielu miało pojęcie. Jak widać nie na tyle dobrze się ukrywała, że stało to, co się stało.

To pierwszy tom przygód z naszymi postaciami i jeśli kolejny będzie napisany w równie rozrywkowym sensie, to ja już nie mogę się go doczekać:-) Od początku atmosfera niepewności nie straszy tylko wciąga, wszędzie kryją się zagadki, jakieś ukryte informacje i sam fakt detektywa oraz jego tajemnic również jest interesujący.

Wydana w średnim druku, więc szybko się czyta. Jak dla mnie zasługuje na uznanie:-)