Rozkoszna gra

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, jest to dla mnie jedna z tych pisarek po których książki sięgam w ciemno i tak naprawdę jeszcze nigdy nie zawiodłam się na jej powieściach. "Rozkoszna gra" jest to romans z motywem sportowym, który ją osobiście bardzo lubię. Do sięgnięcia po książkę zachęcił mnie interesujący opis. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko, ja pochłonęłam ją w jeden poranek i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona i bardzo dobrze poprowadzona. Przyznaję, że początkowo myślałam, że będzie ona bardzo przewidywalna na szczęście Vi mnie tutaj pozytywnie zaskoczyła. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga postaci, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Bella i Christian od pierwszych chwil zaskarbili sobie moja sympatię. Oboje reprezentują takie wartości, takie usposobienia, że po prostu nie sposób ich nie polubić, a w szczególności Christiana, który całkowicie ujął mnie swoim czynami. Autorka w rewelacyjny sposób poprowadziła relację bohaterów. Wszystko było bardzo naturalne, toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom i jednocześnie dało się wyczuć wyraźną chemię między Bellą a Knoxem. Bardzo zaintrygował mnie wątek związany ze śmiercią mamy Belli i muszę przyznać, że takiego rozwinięcia tej kwestii to ja się nie spodziewałam, naprawdę. Autorka naprawdę świetnie to rozegrała, zmuszając tym samym Czytelnika do refleksji oraz ukazując najważniejsze wartości w życiu człowieka. Śmiałam się i wzruszałam razem z bohaterami. Świetnie spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

„Rozkoszna gra” to chyba pierwsza z książek Vi, która miała w sobie na tyle spory element zakończenia, że nie domyślałam się pewnych elementów. Zaciekawieni? Przeczytajcie, o co tam chodzi.

Lekturę z pewnością umili wam związek głównych bohaterów, kreowany na zasadzie kontrastu. Bella, od 16 roku życia żyjąca na swój rachunek, to niesamowicie ambitna, inteligentna, młoda kobieta nie mająca łatwo w życiu odziedziczyła po ojcu drużynę futbolową. Nie porzuca z dnia na dzień swojego dotychczasowego życia: nie zmienia mieszkania, garderoby, nie trwoni zbytecznie majątku. Praktycznie nie zmienia się, jej miłością dalej są cyfry, a ona dalej przygotowuje gdzie tylko może rachunki prawdopodobieństwa. Zakochałam się w jej kreacji! Na początku bierze Christiana za dostawce pizzy, szybko jednak zostaje uświadomiona, że ma przed sobą jednego ze swoich lepszych zawodników. A skoro o głównym bohaterze mowa Christian w przeciwieństwie do Belli, jest duszą towarzystwa, wulkanem energii i nie boi się sięgać po to, czego zapragnie. Ma przy tym wielkie serce, które niejednokrotnie pokazał czyniąc jakieś słodkie gesty w stronę swojej najnowszej sympatii.

Tym razem autorka zaserwowała nam raczej powolny rozwój znajomosci bohaterów, Bella skutecznie wyhamowywała zapędy Christiana, zasłaniając się byciem jego szefową. Nie ukrywam, jestem ogromnie zadowolona z takiego rozwoju spraw! Muszę wspomnieć o przyjaciołach głównej bohaterki, sceny z ich udziałem niejednokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy.

Bella nie miała łatwego życia. Jednak w końcu los postanowił jej to wynagrodzić- gdyż pewnego dnia dostaje informację, że ojciec którego nie znała zostawił jej w spadku… drużynę futbolową.

„- On może być tym jedynym. Zobaczymy tylko, czy będzie tym jednym stworzonym dla mnie, czy tym jedynym, który złamie mi serce”.

Nie mogłam sie? od niej oderwać. Tak bardzo nie chciałam jej kończyć… Ale kogo to dziwi? To w końcu Vi.

„- Nigdy nie mówiłam, że pójdę z tobą na kolację.

-Nad tym też popracujemy. Dobranoc, szefowo”.

Lubię gdy w książkach pojawiają się sportowcy, jakoś (przynajmniej w moim przypadku) rzadko trafiam na sportowców, przeważnie są to muzycy, lekarze albo typowi bad boy’e. A tutaj dość, że sportowiec, to jeszcze relacja szef-podwładny- romans dla mnie idealny!

„- Nie przepadam za ludźmi. Jestem matematyczką.

-Już nie, księżniczko. Jesteś miliarderką i właścicielką drużyny NFL”.

Zarówno kreacja Belli jak i Christiana idealna! Ja w ogóle uwielbiam wszystkich mężczyzn wymyślonych przez Vi. Jednak nie ukrywam, że to właśnie on skradł mi serce. To w jaki sposób się do niej odnosił, jak walczył, zdobywał… jaki był zdeterminowany. No ewidentnie rozkochał w sobie nie tylko ją… (haha).

„- Jesteś taka piękna. Twoje tęczówki są okolone plamkami złota i robią się szare, kiedy się wściekasz”.

Polecam każdemu! Jest to świetny romans, z fajną fabułą, bohaterami- wszystkim! Jeśli jak ja jesteś fanką dobrych romansów, które czytają się same- musisz ją przeczytać!

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca barterowa.