Słodziak

Psa nie bez powodu bardzo często określa się najwierniejszym przyjacielem człowieka. Tytułowy bohater - Słodziak będący jednocześnie narratorem w książce zabiera czytelnika w swój pieski świat. Wprost szaleje za swoją panią - poetką Kasią, choć z pewną niechęcią podchodzi do nadanego mu imienia, bo przecież on sam jest potomkiem prawdziwych wilków, a słodkie imię w jego mniemaniu znacząco ujmuje mu powagi. Słodziak ma niezwykle bogatą wyobraźnię, przepełnia go energia i spędza z Kasią każdą chwilę. Jednak jego nieposkromiona dzika natura doprowadza do sytuacji, w wyniku której dostaje on zakaz pojawiania się w miejscowej bibliotece, a przecież tak bardzo lubił wizyty w tym miejscu... Kasia nie ma wyboru, jedynym rozwiązaniem jest nauka jej pupila dobrych manier - Słodziak trafia do psiej szkoły. Pomimo początkowej niechęci, psiak szybko odnajduje się w nowej sytuacji i świetnie radzi sobie w zdobywaniu kolejnych osiągnięć. Jednak nie ma on pojęcia, że prawdziwy egzamin dopiero przed nim.

Czy w sytuacji realnego zagrożenia ludzkiego życia, Słodziak będzie potrafił wykorzystać nabyte umiejętności? Czy będzie umiał właściwie zareagować?

Genialna opowieść, w której wartka akcja wywołuje u odbiorcy cały wachlarz emocji poczynając od wybuchów głośnego śmiechu, po chwilę grozy, ulgę, odrobinę smutku i wzruszenie. Bardzo istotnym elementem jest także wątek choroby starszego człowieka, który uświadamia małemu czytelnikowi, że starość nie zawsze jest kolorowa oraz jak ważne jest wsparcie najbliższych. Nasycone barwami ilustracje przyciągają uwagę i doskonale oddają klimat książki.

Słodziak to najnowsza książeczka dla dzieci, która wyszła spod pióra pani Anety Widzowskiej. Lektura, która musicie koniecznie przeczytać, by wiedzieć, że nasz pupil, czy to pies, jak w przypadku Słodziaka, czy inne zwierze domowe nie zawsze chciałoby być maskotką w rękach najmłodszych.

Pani Agata to autorka wielu tekstów skierowanych do dzieci, ale też książeczki te powinni przeczytać dorośli. Pisze wiersze, słuchowiska, a także bajki terapeutyczne, teksty utworów muzycznych i różne scenariusze. Osobiście cieszy mnie to, że pani Agata jest bibliotekarką, czyli moją koleżanką po fachu! Jest absolwentką Wydziału Teatralnego Studium Kultury i Oświaty w Warszawie, W 2001 roku zdobyła II nagrodę w konkursie Andrzeja Wajdy pt. Pomysł na film współczesny. Jej najmłodsi fani na pewno wymienią jej najbardziej rozpoznawalną serię książek pt. Psierociniec. Warto dodać, że ilustracje do Słodziaka przygotowała pani Marta Rydz-Domańska, ilustratorka książek dla dzieci.

Samo wydanie Słodziaka jest wzorowe. Twarda oprawa, która pozwoli, by młodzi domownicy mogli długo cieszyć się lekturą i często do niej wracać. Na okładce widzimy dziewczynkę z pieskiem. Odpoczywają sobie przed domem na kocyku. Widać, że cieszą się swoją obecnością. To taka przyjaźń psioludzka.

Głównym bohaterem opowiadania jest Słodziak. Piesek ten nie zawsze jest grzeczny w oczach ludzi. On jednak uważa zupełnie inaczej. Troszkę nie lubi swojego imienia, bo twierdzi, że wcale nie jest takim słodkim psem, jak ludziom się wydaje. Przecież jest potomkiem Gryzeldy Łapczywej i Dzikiego Zgryza, bardzo słynnego wilka. Jaki on tam słodziak, on powinien nazywać się Fetor Wspaniały. Ot, co! Przecież uwielbia się tarzanie w zatęchłych liściach (oby tylko...). Jej opiekunką, najkochańszą osobą na świecie, jest Kasia. Pracuje ona w bibliotece i pisze wiele wierszy. Niektóre poświęca właśnie słodziakowi.

Słodziak to bardzo ciekawa lektura, która napisana jest przystępnym językiem dla dzieci, a dodatkowo spora dawka humoru, że najmłodsi nie będą się przy lekturze nudzić. Zawiera oczywiście morał, który już sami musicie wychwycić. To ważne, by dzieci same wysnuwały wnioski przy czytaniu takich historii. Szczególnie jak mają w domu właśnie takiego pieska jak Słodziak!

Każdy może się zmienić i każdy może uratować czyjeś życie!

Słodziak, "psistojny", odważny potomek wilków, o uszach podobnych do liści sałaty rzymskiej, wcale nie był potulnym, słodziutkim pieskiem. Jego największym kłopotem był człowiek, próbujący za wszelką cenę go udomowić. Ten czworonożny bohater książki Agaty Widzowskiej zdecydowanie wolał ganiać za patykami i nacierać sierść czymś, co nie koniecznie przypomina zapach perfum.

Nieposkromiony psiak doigrał się jednak i trafił do psiej szkoły na naukę dobrych manier.

Jak to zwykle w książkach bywa, pewnego dnia znalazł się w odpowiednim miejscu i czasie. Gdy jego pani, utalentowana pisarka, wypoczywała na piknikowym kocu w towarzystwie przyjaciółek, Słodziak wytropił starszego pana i pośpieszył mu z pomocą.

Spotkanie to dało początek pięknej przyjaźni, a uroczy piesek zrozumiał, że znacznie milej jest być uroczym słodkim psiaczkiem, niż nicponiem w psiej postaci.

"Słodziak" to zabawna opowieść przedstawiająca rzeczywistość z psiej perspektywy. I zdawać by się mogło, że to tylko historyjka o niesfornym piesku, tymczasem wiele w niej warstw do odkrycia.

Po pierwsze ta, która mówi, że dobre maniery zawsze warto znać i, co ważne, wprowadzać w życie. Po drugie, opowiastka ta uczy, że wartość nieść bezinteresowną pomoc tym, którzy jej potrzebują. Po trzecie zwraca uwagę na los osób starszych.

Poznajcie Słodziaka, psa, który ma alergię na pustą miskę i ratuje kabanosa przed muchą. Cóż, że przekąska została zjedzona, najważniejsze, że nie dotknęły jej brudne odnóża owada. Ale Słodziak ratuje nie tylko kabanosy. Pewnego dnia uratuje pana Antoniego, a to zmieni życie wielu osób i jednego psa… To pełna humoru i empatii historia, która porusza także niezwykle ważne tematy.

Słodziak to naprawdę lekka i zabawna historyjka. Poznajemy w niej psa, który lubi płatać figle (ale wszystkie w jego przekonaniu są pomocne i dowodzą jego sympatii). Na jego przykładzie autorka ukazuje dzieciom jak dużo pożytku może wnieść nauka manier i jak ważna jest pomoc innym, która okazuje się miła i przyjemna nie tylko dla tego, który ją otrzymuje, ale też dla tego, który ją niesie. Jest też zwrócona uwaga na osoby chore i starsze. I pomimo ważnych, ale jednocześnie dość poważnych tematów, jest tu miejsce na śmiech, przygodę i zabawę. To czyni z tej książki naprawdę wyjątkową pozycję, która umili czas, ale także pobudzi wrażliwość na cudzą krzywdę, samotność, czy zachęci do niesienia pomocy.

Polecam, ta kolorowa i uroczo zilustrowana pozycja to must have dla przedszkolaków.