Szeptun

Julia od kilku lat właściwie sama wychowuje dwójkę dzieci. Nastoletnia córka wygląda...jak wygląda, mrocznie i odpychająco. Ośmioletni syn zmaga się z AZS, które nie pozwala spokojnie spać po nocach, a mąż. Cóż, zapracowany za granicą, chyba już nawet nie pamięta o rodzinie w Polsce. Kiedy kobieta otrzymuje od rodziców w prezencie pieniądze i propozycje spędzenia czasu z dziećmi gdzieś w Beskidzie Niskim, postanawia skorzystać z okazji i wyrusza w daleką podróż. Tam spotyka Waldka, o którym krążą różne pogłoski, czy jednak słusznie? Dlaczego niektórzy już na starcie mają w życiu pod górkę?

Nieco obawiałam się spotkania z powieścią autora. Mam jakiś uraz do książek obyczajowych pisanych przez mężczyzn. Jednak opis i miejsce akcji bardzo przyciągnęły moją uwagę i ...tadam. Oto pierwsza w mojej czytelniczej "karierze", napisana męską ręką, obyczajówka, która całkiem mnie kupiła.

Historia kobiety mierzącej się z problemami w rodzinie, spychającej na dno świadomości to co widzą wszyscy, tylko nie ona. Nastolatka z ogromną traumą i ciężkimi przeżyciami, nie umiejąca poradzić sobie z emocjami. Wycofany chłopiec, wychowany praktycznie bez ojca z chorobą skóry, która mocno utrudnia codzienność. Do tego Waldek, "przeklęty" od małego, wyobcowany i samotny, jedynie u Romów po Słowackiej stronie znajduje zrozumienie i towarzystwo.

Oni wszyscy to mieszanka wybuchowa, ale może właśnie razem odnajdą swoje ścieżki i zaczną szczęśliwie żyć.

Autor stworzył powieść, w której podobało się wszystko. Znajdziecie tu trudne tematy takie jak samotność, gwa#t, przemoc i wykluczenie. Poznacie kilka z tradycji Romskich oraz wiele opowieści, legend, bajań i mitów. Przyznam, że najbardziej spodobała się mi ta o miłości i szaleństwie.

Bardzo dobra powieść tocząca się głównie w urokliwym, ale i niedostępnym, a może niedocenionym przez innych, Beskidzie Niskim. Pełna historii różnych ludzi, miłości, nienawiści, strachów i nadziei oraz szczęściu czekającym tuż za rogiem, albo drzewem. Polecam.

Dziś przychodzę do Was z książką Tomasza Betchera „Szeptun”. Jest to nastrojowa, ciepła powieść w której możemy poznać dwa jakże różne światy.

Julia pochodzi z Gdańska. Ma dwójkę dzieci i męża pracującego za granicą. Ich relacja coraz bardziej się rozmywa czego Julia nie zauważa. Dzięki rodzicom wyjeżdża na wakacje w Beskidy. Ma to być pobyt połączony z wizytą u miejscowego znachora, który mógłby pomóc jej synkowi z problemami skórnymi. Na miejscu okazuje się, że znachor nie żyje ale z pomocą przychodzi jego wnuk Waldek. Waldek jest wykluczony ze społeczności przez miejscową ludność ponieważ jego ojciec był Romem. Zabobonni i podatni na wszelkie przesądy ludzie od dzieciństwa uprzykrzają mu życie ale też chętnie korzystają z jego wiedzy o ziołach gdy ktoś zachoruje. Między Julią i Waldkiem po woli zaczyna się zacieśniać więź sympatii.

Autor zaserwował nam historię o dwojgu ludziach pochodzących z zupełnie różnych kręgów. Julia wykształcona nauczycielka z miasta i Waldek, mężczyzna ze wsi, który zakończył edukację na szkole podstawowej, mający szeroką wiedzę zielarską. Wydawać by się mogło że ta znajomość nie ma szans a jednak tych dwoje odnajduje w sobie to co najważniejsze. Autor w piękny i plastyczny sposób przedstawił piękno przyrody, zwyczaje romskie, wiejskie przesądy i moc jaką niesie ze sobą natura oraz wplótł wiele wydarzeń z historii regionu. Czułam tu zapach powietrza po deszczu i burzy, zapach ziół, swojskiego jedzenia, słyszałam odgłosy natury. Już od pierwszych stron urzekła mnie spokojna narracja pochłaniająca czytelnika do reszty. Autor poruszył trudne tematy jak samotność, wykluczenie, choroba, gwałt, skomplikowane relacje międzyludzkie, skłaniając czytelnika do głębokiej refleksji. Książka obudziła we mnie dużo emocji. Polecam tę zapadającą w pamięci powieść.