W środku nocy

"Cała nasza czwórka była z Billym w dniu, w którym został porwany. A teraz wszyscy wróciliśmy na Hemlock Circle po raz pierwszy od trzydziestu lat. "

Ethan, nękany przez ślady przeszłości, nie potrafi pogodzić się z tym, co przytrafiło się jego najlepszemu przyjacielowi, Billemu. Po powrocie do rodzinnego domu, miejsca, w którym trzydzieści lat temu czas się zatrzymał, Ethan doświadcza niecodziennych, niepokojących rzeczy.

Czuje obecność Billy'ego. Czy to możliwe, że chłopak żyje?

.

Znakiem rozpoznawczym książek Rileya Sagera są wątki nadprzyrodzone. Czytam Sagera dla tych wątków. I nieważne, że czasem Autor popłynie, dołoży odrobinę absurdu, ja i tak biorę jego książki w ciemno.

"W środku nocy " będzie jedną z moich ulubionych książek pióra Sagera, obok "Wróć przed zmrokiem " i "Tylko ona została ". Początkowo nie byłam przekonana do stylu, nie mogłam się w nim odnaleźć. Początek może wydawać się mniej dynamiczny, a fabuła momentami mniej angażująca. Trochę jest jak sinusoida, raz dużo się dzieje, by za chwilę zwolnić. Jednak im dalej w las (i to dosłownie) tym robi się ciekawiej.

Riley Sager mnie nie zawiódł, zabrał w podróż pełną mrocznej atmosfery, towarzyszącego niepokoju i tajemniczych znaków. Trzymał w niepewności, nie dał poznać prawdy, dopóki nie opowiedział całej historii. Lubię, gdy akcja dzieje się dwutorowo, gdy autor sięga do przeszłości.

To dodatkowo wzbogaca i urozmaica fabułę, oddziałuje na wyobraźnię. Tak było w tym przypadku.

No cóż. Kolejna książka Sagera, kolejna, którą polecam.

“W środku nocy” to historia, która od samego początku mnie zaangażowała i sprawiła, że niepokój towarzyszył mi do samego końca.

Bardzo lubię małomiasteczkowy klimat, gdzie wszyscy się ze sobą znają, i każdy zdaje się wszystko wiedzieć, jednocześnie skrywając tajemnice. To nadaje książce dusznego klimatu, bo myśli kotłują się od niepewności i podszytego lekiem oczekiwania na odkrycie prawdy - i tutaj dokładnie tak to wygląda.

Fabuła pełna jest ciekawie wykreowanych postaci, z interesująco nakreślonymi portretami psychologicznymi.

Z zapartym tchem zagłębiałam się w retrospekcje, które ukazują podłoże ich znajomości i mieszają w postrzeganiu tego, co dzieje się obecnie.

Ja jestem całkowicie oczarowana piórem Autora i tym, jak angażująco i interesująco potrafi poprowadzić świetnie przemyślane wątki. Do tego kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia i przyznam szczerze, że prócz szoku, zakręciły mi się także łzy w oczach.

“W środku nocy” to nie tylko tajemnicza i trzymająca w napięciu historia, a coś znacznie więcej. To także opowieść o żalu, poczuciu winy, o łamiącej serce tęsknocie i traumie, jaka może pozostać w człowieku przez wiele lat. Ode mnie leci ogromna polecajka.

Od chwili, gdy Billy w niewyjaśnionych okolicznościach znika nocą z rozciętego namiotu, minęło trzydzieści lat i przez cały ten czas Ethan nie może pogodzić się ze stratą przyjaciela. Nie było dnia, by o nim nie myślał, najgorsze są jednak noce, gdy powraca „ten sen”. Wciąż zadaje sobie pytanie, dlaczego nic nie pamięta, przecież był w tym namiocie wraz z Billim, ale był tylko dziesięcioletnim chłopcem, który najwidoczniej miała twardy sen. Kiedy wraca do rodzinnego domu, zaczyna odczuwać obecność przyjaciela. Na podwórku znajduje piłki baseballowe, takie same, jak te, które rzucał do niego Billy, widzi, jak ktoś nocami krąży po osiedlu, czy jest możliwe, by wrócił on?

Sager jest jednym z moich ulubionych pisarzy, zawsze z niecierpliwością wyczekuję kolejnych jego książek. „W środku nocy” w moim odczuciu nie jest jego najlepszą książką, ale czytało mi się ją nieźle. Początek nieco mi się dłużył, ale wraz z rozwojem akcji, dałam się wciągnąć fabule. Mamy tu do czynienia z przeplataną na przemian przeszłością i teraźniejszością. Poznajemy wydarzenia poprzedzające zniknięcie chłopca i czasy obecne, w których Ethan walczy ze swoimi demonami, które mogą ustąpić w jeden sposób, musi dowiedzieć się prawdy. Wystarczy, że przez trzydzieści lat nie zaznał spokoju, dręczony wyrzutami sumienia.

Powieść jest połączeniem thrillera psychologicznego z elementami horroru. Wyobraźcie sobie, że dostajecie dziwne wiadomości od przyjaciela, który prawdopodobnie nie żyje od trzydziestu lat, wciąż nawiedza Was sen, w którym ktoś rozcina namiot i porywa Waszego przyjaciela. W zdarzenie może być zamieszany instytut, który zajmował się okultyzmem. Niezły klimat prawda? Billi wierzył w duchy, na przekór wszystkim uparcie twierdził, że istnieją. Ethan nie podzielał jego wariactwa, lecz teraz już sam nie jest pewny, co jest prawdą, a co kłamstwem.

Polubiłam bohaterów, zarówno wtedy, gdy byli dziećmi, jak i później, gdy poznajemy ich życie z perspektywy dorosłych osób. Przez cały czas czuć napięcie, a Riley Sager zaserwował czytelnikom wyśmienitą ucztę w postaci zagadek, które zdają się nie mieć rozwiązania, jednak na końcu wszystkie puzzle wskakują na odpowiednie miejsce, a my wreszcie dowiadujemy się, co wydarzyło się 16 lipca 1994 roku.

Język powieści jest prosty, ale bardzo obrazowy. Czytając tę książkę nocą pod kocem, można poczuć na plecach dreszcz, ale nie obawiajcie się nie jest brutalna, ani nie ma w niej rozlewu krwi. Jest natomiast niepokojąca aura, która oscyluje wokół tematyki duchów, instytutu zajmującego się okultyzmem i dziwnych zdarzeń, które spotykają Ethana.

Jeśli lubicie takie połączenie, a tym bardziej podobały Wam się poprzednie książki autora, to jestem pewna, że i ta przypadnie Wam do gustu. Mimo iż inne jego pozycje podobały mi się bardziej, to ta trzyma poziom i dała mi satysfakcjonujące zakończenie.

W swojej najnowszej powieści "W środku nocy" Sager pochyla się nad tematem żałoby pokazując w jakie pułapki umysłu może wciągnąć ta czarna, przerażająca, pusta otchłań. Przeżyta trauma, wszechogarniający smutek i poczucie bezcelowości i bezsensowności istnienia powodują, że umysł szuka ucieczki. Gorzej jak nie ma drogowskazów, nie ma wsparcia, brakuje pomocnej dłoni, bo wtedy ciężko znaleźć drogę powrotną...

Bardzo lubię styl pisania Sagera. To jak zagłębia się w ludzką psychikę, szuka dziury w całym i otwiera worek bez dna: zjawisk paranormalnych. To taki obraz na który patrzysz i możesz widzieć dwie różne rzeczy. Pułapka w którą autor chce nas złapać ma jeszcze inny wymiar. Ten dramatyczny i emocjonalny podczas którego czytelnik zadaje sobie pytanie: co jest prawdziwe, a co nie?

Ten thriller mogę jednak podzielić na dwie części: pierwszą nostalgiczną i dłużącą się, a drugą dynamiczną i pełną zwrotów akcji. Zakończenie pokazuje, że kropki, które Sager pozostawił da się połączyć a obraz który powstaje jest satysfakcjonujący dla czytelnika. I tym sposobem wybaczam mu tę pierwszą część książki i czekam już na następną

“W środku nocy” Rileya Sagera to historia kryminalna, ale z mocnym wątkiem obyczajowym, dramatem skupionym na pojedynczych osobach, których losy połączyły się poprzez miejsce zamieszkania i jednego bohatera - tego, który przed laty zaginął i do teraz nie wiadomo, co się z nim stało. Wtedy był to 10-letni chłopczyk, teraz uznany już za zmarłego. Ale przecież nie musi taki być? Teraz, niecałe 30 lat później, bohaterowie zjawiają się wszyscy w jednym miejscu naznaczonym dawną tragedią, a co więcej, zaczynają doświadczać czegoś dziwnego - przynajmniej jeden z nich, ten który 30 lat temu był najbliżej zaginionego i ten, który teraz opowiada nam to wszystko z własnego punktu widzenia. To skłania go do czujności i ponownej próby przypomnienia sobie co się wtedy stało, a my przyglądamy się jego zmaganiom naprzemiennie z relacją zdarzeń z tego kluczowego dnia z przeszłości, opisującą poczynania każdej z postaci, która miała styczność z zaginionym. Akcja toczy się tempem spokojnym, autor bardzo sprytnie prowadzi ją tak, by nieco zamydlić nam oczy, podsuwa tropy nieoczywiste, które powodują, że zaczynamy się zastanawiać czy to ciągle kryminał, czy już powoli kierujemy się w stronę powieści grozy… Sprytnie ta granica jest zacierana, nie na tyle, by się bać, ale na tyle, by czytelnik miał wiele wątpliwości, co do dalszego przebiegu zdarzeń… Mimo iż ogólnie historia jest prosta, a rozwiązania fabularne dość znajome, to finał mnie zaskoczył. Skończyłam książkę z poczuciem przyjemnie spędzonego czasu, z lekturą, która przyniosła mi całkiem fajny relaks.

"W środku nocy” autorstwa Riley Sagera to emocjonujący thriller psychologiczny, który wciągnął mnie od pierwszych stron. Książka opowiada historię Ethana, który po traumatycznych przeżyciach sprzed 30 lat wraca do rodzinnego miasteczka, aby zmierzyć się z przeszłością i odkryć prawdę o tajemniczej śmierci przyjaciela Billa. Wkrótce Ethan zaczyna zauważać przerażające sytuacje, które dzieją się w środku nocy. Czyżby ktoś robił sobie żarty? A może Biily żyje? Co odkryje Ethan?

Styl pisania Rileya Sagera jest płynny i dynamiczny, co sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie. Autor umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając liczne zwroty akcji, które zaskakują i trzymają w niepewności aż do samego końca. Postacie są dobrze skonstruowane, a ich motywacje i emocje są autentyczne, co pozwala czytelnikowi na głębsze zrozumienie ich wyborów. Jednym z największych atutów tej powieści jest atmosfera, którą Riley Sager tworzy. Mroczne tło, tajemnice skrywane przez mieszkańców oraz wciągająca fabuła sprawiają, że czytelnik czuje się zanurzony w opowieści. Dodatkowo, autor porusza ważne tematy, takie jak trauma, zdrada i walka z przeszłością, co nadaje historii większej głębi.

"W środku nocy” to pozycja obowiązkowa dla miłośników thrillerów psychologicznych. Riley Sager udowadnia, że potrafi mistrzowsko łączyć napięcie z emocjami, co czyni tę książkę niezwykle wciągającą. Jeśli szukasz książki, która dostarczy Ci dreszczyku emocji i skłoni do refleksji, ta powieść z pewnością Cię nie zawiedzie.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Słowo na dziś w odniesieniu do tej powieści, to kunsztowna.

Rozpoczęcie fabuły jest dość dramatyczne, bo początkiem jest tajemnicze zniknięciem Billy’ego, przyjaciela Ethana, które na bohaterze pozostawiło ślad do końca życia. Po upływie lat Ethan wracając do rodzinnego domu, otrzymuje bodziec do zmierzenia się ze swoimi demonami przeszłości. Autor, który dał się poznać jako pisarz ukazujący, jak niewyjaśnione zdarzenia potrafią przenikać do codzienności, budzić niepokój i koszmary, które z każdą kolejną stroną się potęgują w tej historii, robi właśnie to czym zasłynął.

Na dzisiejsze słowo wybrałem kunszt, ponieważ Sager właśnie w bardzo kunsztowny sposób kreuje napięcie, a do tego niezwykle umiejętnie balansuje między budowaniem atmosfery a dynamicznymi momentami ociekającymi niepokojem. Pisarz także za sprawą zwrotów akcji, ciągle potęgował moje skupienie i ciekawość, zarazem nie pozwalając mi książki odłożyć. Całość to bardzo zręczne połączenie psychologicznego thrillera z nutami kryminału, gdzie detale mają olbrzymie znaczenie, mimo tego że z pozory mogą być bardzo mylące.

Nie sposób mi nie docenić wykreowania głównego bohatera, ponieważ jest on niezwykle złożonym człowiekiem, ponieważ z jednej strony jest pragmatyczny i twardo stąpający po ziemi, a z drugiej postać nieprzerwanie doświadczana przez noszoną traumę. Na mnie największe wrażenie zrobiło to jak z pozoru zapomnianą przeszłość wkradała się ponownie do życia Ethana pokonując jego skorupę normalności i zmuszając go do zmierzenia się z prawdą.

„W środku nocy” jest opowieścią nie tylko o zaginięciu i skrywanych mrocznych sekretach, ale nauka jak przeszłość powraca i może wywrócić życie. Po lekturze nasuwało mi się pytanie o granice ludzkiej pamięci, czy wyparcia. Ja zawsze doceniam inteligentne intrygi, a gdy osadzone są w mrocznej i niepokojącej scenerii, to już kupują mnie zupełnie i nie inaczej jest tym razem.