Wybór Ady

Nie czytałem dotąd żadnej książki Marii Paszyńskiej, a jak zobaczyłem na skrzydełku, ma ich na swoim koncie już sporo. „Wybór Ady” to drugie wydanie jej opowieści o warszawskim zoo, obejmującej czasy od tuż przed II wojną światową przez całą niemiecką okupację. Sięgnąłem po nią, bo mając świeżo w oczach to, co dzieje się z ogrodami zoologicznymi za naszą wschodnią granicą – jaki los spotyka psy, koty i zwierzynę domową w obliczu wojny z Rosją – chciałem poznać tę historię w powieści opartej na autentycznych wydarzeniach. To obraz wstrząsający: i wtedy, i teraz.

Autorka zmieniła tytuł swojej książki, chociaż – jak sama pisze w posłowiu – miała z tym trudności. Uważam jednak, że obecny lepiej pasuje do fabuły. Choć tak naprawdę mógłby brzmieć po prostu „Wybory”, bo to nie tylko decyzje Ady, ale również Piotra i Daniela. Każda z tych postaci musi dokonać wyborów ostatecznych, z gatunku tych najważniejszych w życiu. Co więcej, to nie są tylko wybory czasu wojny – patrząc na tę powieść uniwersalnie, wcale nie potrzeba wojny, by wspomniane postaci znalazły się w tak skomplikowanym węźle zdarzeń, który wymaga rozwiązania go właśnie w ten ostateczny sposób. Każde z nich musi podjąć decyzję, a ta nigdy nie jest dobra – niesie za sobą krzywdę i cierpienie dla osób, których dotyczy cała ta sytuacja. Wszystko spada na bohaterów jak grom z jasnego nieba, a tragiczne wydarzenia nakładają się na siebie, potęgując życiowe traumy. Wojna okazuje się okrutna, a może – patrząc ogólniej – to samo życie bywa okrutne.

Ale ad rem. Książka została oparta na prawdziwych postaciach: Janie i Antoninie Żabińskich, dyrektorach warszawskiego zoo. To wspaniali ludzie, którzy również muszą dokonywać ostatecznych wyborów po wybuchu wojny. Musieli zmierzyć się z tragedią zwierząt – selekcjonować je i zabijać te niebezpieczne, których nie sposób byłoby okiełznać, kiedy na Warszawę spadały bomby. Musieli także martwić się o aprowizację, podczas gdy niemieccy dyrektorzy wywozili zwierzęta do swoich ogrodów. To nie było łatwe. Ale to nie wszystko, bo w Willi pod Zwariowaną Gwiazdą Żabińscy robili wszystko, by ratować także ludzi: przechowywali Żydów, konspiratorów, harcerzy…

Na tle tych wydarzeń splatają się losy trójki bohaterów. Autorka maluje ich historię w oddzielnych opowiadaniach. Piotr, pochodzący ze skrajnej praskiej biedoty, spełnia swoje marzenie i zostaje opiekunem słoni; zakłada rodzinę, jego żona jest w ciąży. Ada to dziewczyna, która straciła pamięć – również jest w ciąży, a z getta wyciąga ją Jan Żabiński. Daniel to lekarz, który trafia do Willi, by pomagać rannym i potrzebującym. W pewnym momencie ich losy związują się mocniej niż najsolidniejszy węzeł. Nie chcę zdradzać nic więcej, bo do wszystkiego warto dojść samemu, ale pierwszoplanowa w książce jest miłość: ta ludzka, ale też nie mniej silna miłość ludzi do zwierząt, zwierząt do zwierząt i zwierząt do ludzi…

Książka wywołuje wiele emocji i głęboko porusza. Autorka niczego nie pudruje – wręcz przeciwnie, kreśli wszystko mocną kreską, momentami może nawet zbyt mocną. Dzięki temu jednak całość zyskuje na prawdzie, mimo że trzy główne postaci to literacka fikcja.

A na koniec: czy można pokochać słonie miłością absolutną i wyssać ją z książki Juliusza Verne’a „W 80 dni dookoła świata”?…

„Wybór Ady” Marii Paszyńskiej to opowieść pełna bólu, nadziei i trudnych decyzji, osadzona w jednym z najciemniejszych momentów naszej historii. Autorka przenosi nas do Warszawy tuż przed wybuchem wojny, gdzie codzienność w zoo prowadzonym przez Antoninę i Jana Żabińskich wydaje się jeszcze spokojna i pełna życia. Jednak ten kruchy świat bardzo szybko rozpada się pod ciężarem wojennej rzeczywistości.

Najbardziej poruszyło mnie to, jak wśród wszechobecnego strachu bohaterowie nadal próbowali zachować człowieczeństwo. Na terenie zoo splatają się losy ludzi, którzy muszą mierzyć się nie tylko z wojną, ale też własnymi emocjami, tajemnicami i wyborami, od których nie da się uciec. Autorka pięknie pokazuje, że nawet w najgorszych czasach można odnaleźć dobro i odwagę. Ogromnym atutem tej książki jest klimat, pełen emocji, napięcia i autentyczności. Czytając, miałam wrażenie, że jestem tuż obok bohaterów.

Maria Paszyńska stworzyła historię, która nie jest jedynie opowieścią wojenną. To przede wszystkim książka o człowieku - jego słabościach, sile i pragnieniu ocalenia tego, co najważniejsze. Nie brak tu wzruszających momentów, ale też refleksji nad tym, jak wiele potrafi zmienić jeden wybór. To jedna z tych powieści, które czyta się z ogromnym zaangażowaniem i które pozostają w sercu jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Historia warszawskiego zoo, dumy Polaków, opowiedziana przez pryzmat losów ludzi, którzy się przez to miejsce przetoczyli. W czasie II WŚ dyrektor Jan i Antonina Żabińscy uczynili z tego miejsca ostoję dla prześladowanych. Tutaj krzyżują się drogi młodego opiekuna słoni Piotra, kobiety z getta Ady oraz żydowskiego lekarza. To historia trudna i poruszająca jednak opowiedziana tak, że nie sposób się od niej oderwać.

Nie zliczę ile razy w trakcie lektury moje serce łkało ze wzruszenia i z rozpaczy. To powieść, z gatunku tych, które zmuszają do refleksji nad nieuchronnością zmian w życiu każdego z nas, nad umiejętnościami ludzi do adaptacji do nowych warunków, nad dobrem, które krąży w człowieku.

Maria Paszyńska pisze nietuzinkowe powieści historyczne, chwytające za serce i opowiadające o Polsce w sposób niebanalny. A po lekturze "Wyboru Ady'" już wiem, że będę polecać jej książki zawsze i wszędzie. Dogłębny research historyczny i umiłowanie Warszawy to znaki rozpoznawcze autorki, to widać i czuć na kartach tej książki. Plastyczny język autorki sprawia, że obrazy same malują się w umyśle czytelnika: narodziny pierwszego w Polsce słonia, niedźwiedzie polarne unicestwione w drodze rozkazów, ciemna piwnica willi państwa Żabińskch, warszawskie kanały, przedwojenne kamienice rozsypujące się jak domki z kart, łuna nad gettem, chłopiec z kogutem na ramieniu... Te i wiele innych obrazów zostaną ze mną na bardzo długo.

Przeczytajcie, naprawdę warto!

"Wybór Ady" to powieść historyczno-obyczajowa autorstwa Maria Paszyńska, wcześniej wydana pod tytułem „Willa pod Zwariowaną Gwiazdą”. Autorka na kartach powieści zabiera czytelnika do Warszawy lat 30 i 40 - tych, ukazując realia epoki oraz problemy ówczesnych mieszkańców. Postacie są wyraziste, wielowymiarowe i obdarzone bogatym bagażem doświadczeń, co sprawia, że ich historie wybrzmiewają szczególnie mocno w kontekście nadchodzącej tragedii. Historia łączy fikcję literacką z prawdziwymi wydarzeniami. Miejscem akcji jest warszawskie zoo, a jednym z bohaterów jest Piotr, marzący od dziecka, by zobaczyć słonia. Jego dążenie do celu można odczytać nie tylko jako dziecięce pragnienie, ale też jako symbol potrzeby nadziei i sensu – czegoś, co pozwala przetrwać nawet najtrudniejsze chwile. Wybuch wojny, za którą Warszawa zapłaciła najwyższą cenę, okazuje się bezlitosny zarówno dla ludzi, jak i zwierząt. Państwo Żabińscy, zarządzający ogrodem zoologicznym, z oddaniem i ogromnym sercem próbują ratować zarówno zwierzęta jak i resztki godności i człowieczeństwa w wojennej rzeczywistości. Zoo staje się miejscem schronienia dla wielu zagubionych i prześladowanych ludzi, ale też przestrzenią, która skłania do refleksji – czy w świecie ogarniętym złem możliwe jest jeszcze ocalenie dobra?

W tej historii ukazana jest także codzienność bohaterów – ich emocje, prywatne dramaty, miłość i przyjaźń. Momentami można odnieść wrażenie, że ogród zoologiczny jest ostatnim miejscem na mapie Warszawy, gdzie można zaznać dobra, choć nawet tam nie sposób uciec od rzeczywistości.

Maria Paszyńska pięknie ukazuje w powieści miłość ludzi do zwierząt, a mnie – jako bibliotekarza – szczególnie ujęła miłość bohaterów do książek:

„Babka jednak czytała. Uwielbiała książki. Gdy pogrążała się w lekturze, jej rysy łagodniały, oddech uspokajał się i zdawała się nikogo i niczego nie dostrzegać. Myślę, że w tych nieczęstych chwilach była naprawdę szczęśliwa”.

„Wybór Ady” to powieść o wojnie, która niszczy i zabija, ale także o miłości i człowieczeństwie – zarówno w ich najlepszej, jak i najtrudniejszej odsłonie. To książka napisana pięknym językiem, wzruszająca i skłaniająca do refleksji, pozostawiająca czytelnika z pytaniami, na które nie ma łatwych odpowiedzi. Polecam

Dawno nie czytałam książki, która tak porusza, a jednocześnie jest napisana tak lekko i przyjemnie. Nie mogłam się od niej oderwać, a wydarzenia, które miały w niej miejsce, sprawiły, że na koniec popłynęły łzy.

„Wybór Ady” to powieść przedstawiająca historię nie tylko ludzi, ale i zwierząt w czasie II wojny światowej. Akcja rozgrywa się na terenie warszawskiego zoo. Chyba każdy zna państwa Żabińskich i ich wysiłki w ratowaniu ogrodu oraz ludzi podczas niemieckiej okupacji.

Piotr to młody człowiek, którego życie nie oszczędzało od najmłodszych lat, przez co musi sobie radzić w świecie dorosłych. Od momentu, w którym nauczył się czytać, nic nie jest dla niego ważniejsze niż książki i to, co w nich zapisane. Chłopiec uwielbia słonie i marzy, aby zobaczyć je na żywo. Jego marzenie w końcu się spełnia.

„Wybór Ady” to książka, która mnie wzruszyła i oczarowała. Czytając o tym, jak Piotr pokochał słonie, czułam się podobnie jak wtedy, gdy sama po raz pierwszy je ujrzałam. Ten zachwyt, spokój i wdzięczność wobec natury – na te zwierzęta można patrzeć bez końca.

Pani Maria Paszyńska w przepiękny sposób oddała hołd państwu Żabińskim, a jednocześnie sprawiła, że pamięć o ludziach i zwierzętach, które zginęły, będzie trwała wiecznie. Dopóki powstają takie historie, pamięć o nich nie zginie. Lekkość pióra autorki i sposób, w jaki przekazuje emocje, sprawiają, że powieść czyta się z ogromną przyjemnością.

„Wybór Ady” na długo zostanie w moim sercu. Mam nadzieję, że będzie mi dane jeszcze kiedyś zobaczyć słonie i poczuć tę samą wdzięczność i szczęście.

Bardzo polecam Wam tę książkę.

Antonina i Jan Żabińscy - dyrektorostwo Warszawskiego Ogrodu Zoologicznego stanowią dowód na bohaterstwo, które nie prosi się o uznanie. Roztaczali opiekę nie tylko nad zwierzętami. W nieludzkich czasach stwarzali bezpieczny azyl dla potrzebujących, zapewniali schronienie, pomagali żołnierzom AK, przygarniali porzucone zwierzęta. I choć Willa pod Zwariowaną Gwiazdą stanowi tło dla fikcyjnej opowieści Pani Marii Paszyńskiej, nadaje powieści zupełnie inny wymiar.

Możemy zanurzyć się w świecie zwierząt, przede wszystkim słoni, poczuć ich więź z człowiekiem oraz zrozumieć jak ważne jest życie każdej istoty.

„Willę pod Zwariowaną Gwiazdą” czytałam około 8 lat temu i dziś patrzę na nią inaczej. Z większą wyrozumiałością, czułością i troską.

Pod dach Antoniny i Jana Żabińskich trafia uratowana z getta kobieta- Ada. Jest ona w ciąży i zmaga się z amnezją. Po doświadczeniach, które ją spotkały, dochodzi do równowagi psychicznej w pełnym radości domu Żabińskich. Tu poznaje Piotra, pracownika ZOO, którego wojna także nie oszczędzała. Uczucie, które się pomiędzy nimi narodzi może pomoc im przetrwać.

Historia Ady, boleśnie trudna i naznaczona tragicznymi wydarzeniami, jest też pełna nadziei i nowych szans. Do ostatniej strony nie wiemy jak potoczą się jej losy, i z niecierpliwością czekamy na jej wybory. Czy ich dokona i czy będą słuszne musicie sami się przekonać, a ja mogę Was tylko do tego gorąco zachęcić

Piotr odkąd tylko nauczył się czytać miał jedno marzenie. Zobaczyć prawdziwego słonia. Tylko z jego "rodowodem" i aktualną sytuacją domową marzenie cały czas pozostawało w sferze raczej nieosiągalnych. Do czasu...gdy nieopodal powstało zoo. Marzenie chłopca spełniło się i w dniu gdy myślał, że to ostatnie spotkanie z tymi majestatycznymi zwierzętami, los postawił na jego drodze panią Żabińską. Odtąd żył jak we śnie i znowu do czasu...bo gdy przyszła wojna, świat każdego z mieszkańców i zoo i reszty kraju stał się koszmarem, a każdy dzień walką o przeżycie.

Kilka lat temu czytałam już tę powieść, pod innym tytułem - Willa pod Zwariowaną Gwiazdą i zarówno wtedy jak i teraz wywołała u mnie ogrom, skrajnych emocji.

Spełnienie marzeń małego chłopca - radość.

Praca marzeń - euforia.

Trudna przeszłość - żal.

Śmierć zwierząt - smutek.

Śmierć ludzi - pustka.

Okrucieństwo względem słabych i dzieci - płacz.

Trudne decyzje - poczucie beznadziei i niesprawiedliwości.

Pani Maria to właściwa osoba na właściwym miejscu. Tak splata losy postaci prawdziwych z fikcyjnymi, że często nie da się powiedzieć z całą pewnością...a ten na pewno był zmyślony.

Identycznie jak przy poprzednim czytaniu tej powieści polały się łzy. I chociaż zazwyczaj nie czytam dwa razy tej samej książki, nie żałuję. Więcej. Cieszę się,że ponownie miałam możliwość "odwiedzenia" bohaterów z kart tej histori. Według mnie, tytuł Wybór Ady bardziej i lepiej pasuje do fabuły. Polecam.

„Wybór Ady” to książka, która łączy w sobie fikcję literacką z prawdziwymi wydarzeniami.

Autorka zabiera nas do roku 1939, do warszawskiego zoo, które prowadzą Jana i Antoninę Żabińscy. Ich życie jest spokojne, zgodne z naturą i płynie swoim rytem. Do czasu, aż wybucha II Wojna Światowa, która zmienia wszystko. Żabińscy starają się uratować zwierzęta i ludzi.

Teren ogrodu zoologicznego to miejsce gdzie opiekunka słoni, żydowski lekarz i kobieta bez przeszłości muszą stoczyć walkę nie tylko z okupantem, ale również z własnymi emocjami i wyborami.

Książka została już kiedyś wydana pod innym tytułem "Willa pod Zwariowaną Gwiazdą". I miałam ją już kiedyś okazję czytać, jednak czytając ją po raz kolejny mam wrażenie, że bardziej wczułam się w opisaną historię.

Ada, Piotr i Daniel to postacie, które nie są obojętnie czytelnikowi. Ich los dostarcza wielu emocji. Jest tutaj dużo cierpienia, żalu, poczucia niesprawiedliwości, ale też miłości, która potrafi narodzić się nawet w trudnych dla ludzkości czasach.

Autorka jak zawsze z dużą starannością opisuje Warszawę tuż i w trakcie wojny. Opisy ulic i przeżyć ludzi sprawiają, że od książki nie można oderwać się. Tym bardziej, że napisana jest lekkim i przyjemnym stylem, który sprawia, że wręcz płynie się po kartach tej powieści.

Jeśli i Wy lubicie fikcję literacką, która przeplata się z prawdziwymi wydarzeniami to bardzo polecam „Wybór Ady”. Jest to powieść, która pokazuje, że nie ma wyborów bez konsekwencji i nawet brak wyboru, to też wybór.

„Zwariowana gwiazda… - powtórzyła marzycielsko. - Pasuje. - Nie rozumiem? - Nazwa. Znalazłam właściwą nazwę dla tego domu […] Willa pod Zwariowaną Gwiazdą.” .„Wybór Ady” to powieść autorstwa Marii Paszyńskiej, wcześniej wydana pod tytułem „Willa pod Zwariowaną Gwiazdą”. To historia oparta na prawdziwych zdarzeniach - tło wojenne, warszawskie zoo i rodzina Żabińskich, jednak wątek głównych bohaterów stanowi fikcję literacką. Jedno z drugim zostały mistrzowsko połączone, ścierają się ze sobą, przenikają w taki sposób, że w pewnym momencie nie jesteśmy w stanie odróżnić tej granicy między nimi. .Główni bohaterzy to Piotr - niegdyś opiekun słoni, Ada - ocalona z getta przez Jana Żabińskiego, w wyniku traumy borykająca się z amnezją, oraz Daniel - lekarz żydowskiego pochodzenia- będący na życiowym rozdrożu, mocno doświadczeni, opłakujący utraconych najbliższych. Ich wojenne losy splatają się ze sobą, właśnie w willi dyrektorstwa Żabińskich - ludzi niezwykle odważnych, prawych, którzy na terenie warszawskiego zoo robili niemal wszystko, by ratować ludzi i zwierzęta. . Jesteśmy więc świadkami ogromu cierpienia, ale przede wszystkim niesprawiedliwości.Walki z okupantem - wszelkimi innymi dostępnymi sposobami, zastępującymi walkę wręcz. Wielkiej odwagi, siły i bohaterstwa. Ale też ludzkich uczuć… Bo przecież miłość nie wybiera, pojawia się w najbardziej nieodpowiednim momencie. Z pozoru czysta, niewinna, uzdrawiająca, może ranić i przynosić więcej cierpienia, zwłaszcza w skomplikowanej sytuacji trójki wyżej wymienionych głównych postaci. Bo przeszłość nie pozwoli o sobie zapomnieć… .Jest ciekawie, dużo się dzieje. Do ostatniego momentu tak naprawdę nie wiemy, jak skończy się ta historia - gdzie to emocje i uczucia starają się górować nad rozsądkiem i powinnością. I w sumie się nie dowiadujemy - zakończenie jest otwarte, a tylko nam pozostaje się domyślać, jak dalej się wszystko potoczyło… .To była piękna, niezwykle przejmująca i smutna opowieść. Wywarła na mnie duże wrażenie. Niestety nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o jednej rzeczy, która do końca mi tutaj nie „zagrała” - otóż tytuł. „Wybór Ady” sugeruje właśnie wybór głównej bohaterki. Do końca powieści czekałam więc na niego i… niestety się nie doczekałam. Był za to wybór Piotra, ale o tym ciii ?, nie będę Wam tutaj spojlerować. Mimo wszystko historia mnie zachwyciła! Polecam Wam samodzielną lekturę, byście sami mogli się przekonać, jak Wy ją odbierzecie!

Dawno nie wylałam tylu łez jak podczas lektury tej powieści.To historia, którą nie tylko się czyta, ale po prostu przeżywa razem z bohaterami. Akcja toczy się w przedwojennej i okupowanej Warszawie, głównie w willi i ZOO prowadzonym przez Żabińskich, co już samo w sobie tworzy niepowtarzalną atmosferę: Dobro i wzajemne przywiązanie ludzi i zwierząt,a za ogrodzeniem bestialstwo toczącej się wojny.

Najbardziej poruszył mnie wątek Piotra, chłopca dorastającego w niemiłosiernie trudnych warunkach. Autorka niesamowicie opisała codzienność ludzi na warszawskiej przedwojennej Pradze.O wielu rzeczach nie miałam pojęcia, więc chłonęłam te opisy.Bieda, głód, strach przed eksmisją, czyli codzienność warszawskiego, ubogiego dziecka, jakim był Piotr. Siłę czerpał z jednego, mogłoby się wydawać, nierealnego marzenia,chciał zostać opiekunem słoni.Wielokrotnie przeczytał książkę „W 80 dni dookoła świata”,która stała się dla niego namiastką czegoś bezpiecznego, czegoś,w co może wierzyć i dzięki temu ogrzać się, pocieszyć,można by rzec-nakarmić się złudzeniami.To bohater bardzo ludzki, pełen emocji, momentami zagubiony, ale przez to tak boleśnie prawdziwy.Jego upór i wysiadywanie w ZOO pod klatką dla słoni,które pokochał od pierwszego spojrzenia, poskutkowały.Dostał wymarzone zajęcie, mógł się nimi zajmować.Piękna to była przyjaźń,pełna poruszających momentów.Przez willę Żabińskich w trakcie wojny przewinęło się mnóstwo gości.Niektórzy byli tylko na chwilę,inni jak na przykład Ada,zostali i stawali się jak rodzina. Ada to postać delikatna,ogromnie poraniona przez życie,w skutek doznanego szoku straciła pamięć, a odkrywanie stopniowo kim była i przez co przeszła wyciska łzy.

Daniel… tragicznie doświadczony przez wojnę, ale wierny do końca swoim przekonaniom, spokojny, niosący pomoc potrzebującym pacjentom.Nie traci nadziei na odnalezienie zaginionej żony.

Autorka wyśmienicie połączyła fikcję z prawdziwymi wydarzeniami.Język powieści pozwala się wczuć w czasy, w których toczy się fabuła.To historia o miłości, ale też o stracie i o tym jak wojna potrafi zniszczyć wszystko, a mimo to ludzie nadal próbują kochać i żyć.