Zdrada

Hrabiostwo Długopolscy w końcu cieszą się małżeństwem. I choć ich szczęście nadal jest dla wielu solą w oku to zakochani czują spełnienie, a Emilia niedługo po ślubie zachodzi w ciążę. Ta sielanka mogłaby trwać gdyby nie okrutne anonimy, które sugerują niewierność pani Długopolskiej. Z początku Henryk bagatelizował te wiadomości jednak jak głosi stare porzekadło, kropla drąży skałę. Zazdrość się kumuluje, a kłótnie wybuchają znienacka. Kiedy Henryk zastaje Michała u stóp Emilii czara goryczy się przelewa. Emilia opuszcza męża i wraz z synkiem wyjeżdża za granicę.

Ucieczka Emilii i jej próba życia na własny rachunek ukazują jak zależne od rodziców, a póżniej mężów były kobiety. Wychowywane na salonowe lale, nie posiadające wykształcenia ani praktycznych umiejętności, a przyzwyczajone do wysokich standardów życia musiały tkwić w sieci konwenansów. U schyłku XIX wieku dopiero rodzi się świadomość o równości kobiet i mężczyzn, nikła garstka płci pięknej rozpoczyna studia co niejednokrotnie naraża je na ostracyzm.

Ja już chwytam za kolejny tom. Ciekawa jest to dla mnie podróż i nawet nie sądziłam że będzie aż tak emocjonującą.

Zdradzę Wam jeszcze tylko, że w tym tomie odkryjemy prawdę o małżeństwie Eweliny. Czytajcie

Nad szczęściem młodego małżeństwa Emilii i Henryka zaczynają pojawiać się ciemne chmury. Ktoś obrał sobie na cel ich radość z bycia razem i podstępnie, powoli za pomocą "życzliwych" donosów niszczy zaufanie młodych, pielęgnując w nich zazdrość. Czy dla Długopolskich jest jeszcze cień szansy na kontynuowanie małżeństwa?

Zazdrość w życiu człowieka przybiera różne formy. A to zazdrość odnośnie posiadanych przez innych dóbr materialnych. A to zazdrość wobec widocznej gołym okiem radości z życia. Może także przybrać formę zazdrości z racji "gorszego" traktowania i odpychania na boczny tor.

Jednak po co, na co komu takie uczucie, które nie tylko szkodzi innym ale w głównej mierze sobie samemu? Tej zagadki ludzkości jeszcze nikt nie rozwiązał. Człowiek z natury jest zazdrosny i tylko od niego zależy czy będzie ją pielęgnował by otoczyła go jak bluszcz, czy zostawi, a ta nie podlewana uschnie i zniknie...

Kolejna ciekawa, popychająca do przodu by wiedzieć więcej, część sagi. Myślałam,że przy trzeciej to już będę miała dość ...ale o dziwo nie, nawet pomimo przeszło 500 stron. Tutaj zawładnęło mną głównie jedno uczucie - irytacji do głównych bohaterów, ech i ach...jakże chciałam tam wleźć, złapać oboje, ustawić naprzeciwko siebie i zmusić do rozmowy...nie ciągłej ucieczki. Co nie zmienia faktu, iż historia ta wciągnęła mnie jak najlepszy serial.

Lubicie sagi historyczne, bo ja bardzo. To podróżowanie w czasie wraz z bohaterami. Dlatego też tak mnie wciągnęły Intrygi i namiętności Elżbiety Pytlarz.

"Zdrada" to trzeci tom tej pasjonującej sagi.

Tym razem wraz z bohaterami przenosimy się do Warszawy i Paryża, początku XX wieku. Naszymi przewodnikami ponownie będą Emilia i Henryk Długopolscy, młode małżeństwo borykające się z wieloma problemami. Czy dla nich wreszcie zaświeci słońce? Czy skończą się ich problemy? Sprawdźcie sami.

Ależ to świetna historia, z wyrazistymi bohaterami i dobrze dopracowanym tłem historycznym. I ze sztuką, której tu nie brakuje. Autorka tak pięknie ją nakreśliła, że naprawdę czytając, przenosimy się w czasie i poznajemy realia życia w początku XX wieku. I to z perspektywy polskiej szlachty i bohemy paryskiej.

Czytając o francuskich wojażach Emilii, o trudach codzienności, o malarstwie i sztuce, naprawdę przepadłam. Autorka tak umiejętnie wplotła te historyczne wiadomości w powieść, że trudno się oderwać od tej książki. Z jakim kunsztem Elżbieta Pytlarz prowadzi nas przez emocje i intrygi. I jak wiernie oddała tu realia epoki. Ale nie obawiajcie się, że wiadomości historyczne przytłaczają, nic podobnego. Są doskonale zbalansowane z wątkiem obyczajowym.

Gorąco Was zachęcam do poznania tej sagi. Naprawdę warto.

" [...] Wiem, że Henryk nie jest idealnym mężczyzną, wszakże to jego pokochałam i jego wybrałam. [...]"

Po raz trzeci jestem pod ogromnym wrażeniem twórczości Elżbiety Pytlarz. Bardzo zżyłam się z jej bohaterami. Z książki na książkę coraz bardziej mnie zaskakują. W najnowszej powieści pod tytułem "Zdrada" dostarczyli mi tyle emocji, że głowa mała. Jedno oskarżenie spowodowało lawinę nieszczęść i zmianę życiowych priorytetów. Czy zdrada zawsze musi być fizyczna? Zdradzić można na wiele sposobów niekoniecznie przez stosunek fizyczny. Cieszę się, że tutaj nie otrzymałam pikantnych scen. Plusik za to dla autorki.

Elżbieta Pytlarz doskonale stworzyła tło historyczne w swojej najnowszej powieści. Idealnie dopasowała się do tamtych czasów. Jej bohaterowie są bardzo wyraziści i mocno brną, żeby osiągnąć własne cele. Jestem zachwycona zachowaniem Emilii. Mocno jej kibicuję. Cieszę się, że prawidłowo postąpiła w stosunku do swojego męża. Warto tę bohaterkę mieć na oku.

W tej części Henryk ostro mnie zdenerwował. Nie podobało mi się jego zachowanie, które doprowadziło do lawiny nieszczęść. Czy zawsze warto ufać anonimom? Przekonacie się o tym, czytając "Zdradę".

"Zdrada" jest trzecim tomem z serii "Intrygi i namiętności". Z przyjemnością sięgnę po kolejne części tej serii. Po takim ekscytującym finale koniecznie muszę poznać dalsze przygody naszych bohaterów.

Jeżeli lubicie książki, w których występują intrygi, to dobrze trafiliście. Autorka doskonale o to zadbała. To dodaje ciekawego charakteru tej powieści. Cieszę się, że Elżbieta Pytlarz nie zatrzymuje się na trzecim tomie i tworzy kolejne przygody Emilii, Henryka i innych bohaterów.

Tutaj poznajemy myśli między innymi Emilii, Henryka i Michała. Podoba mi się język, którym posługiwali się bohaterowie tej powieści. Dzięki temu czułam się, jakbym żyła w tamtych czasach.

Jeżeli tak jak ja uwielbiacie literaturę obyczajową, to polecam wam całą serię "Intrygi i namiętności".

W celu lepszego zrozumienia zachowania głównych bohaterów zacznijcie czytać od: "Mezalians", "Pojedynek" i "Zdrada". Te trzy książki będą idealnym prezentem dla wszystkich czytelników i miłośników literatury obyczajowej.

Gwarantuję wam, że biorąc do ręki te trzy tomy, nie będziecie w stanie się nudzić. Nieraz zabraknie wam tchu. Nie obejdzie się również bez łez. Tutaj górują emocje.

Warto mieć na oku twórczość Elżbiety Pytlarz.

Czy u progu XX wieku kobiety mogły pracować i zostać np. malarkami? Po odpowiedzi odsyłam was do książki pod tytułem "Zdrada".

Z czystym sercem polecam.

„Zdrada” to już 3 tom wspaniałej serii „Intrygi i namiętności”. Autorka zabiera nas do Warszawy i Paryża u progu XX weku. Był to czas, kiedy kobiety stawały się coraz silniejsze. Coraz częściej nie bały się wyrażać swojego zdania i coraz częściej myślały o realizacji swoich marzeń. I podobnie było z główna bohaterką książki „Zdrada”.

Małżeństwo Emilii i Henryka powstało z intrygi ojca młodej kobiety. Szczęścia w nim nie było na początku. Z czasem jednak młodzi pogodzili się i zaczęło się między nimi układać. Jednak nie wszystkim podobało się to. Ktoś zapragnął z zazdrości pisać anonimowe listy do Henryka, w którym oskarża o zdradę Emilię. Kim jest nadawca? Czy w takiej sytuacji Henryk wróci do starych przyzwyczajeń i również zdradzi? Co wybierze Emilia? Męża, jego brata a może malarstwo? Ja wiem, ale nie powiem. Musicie kończenie przeczytać 3 tom jak również dwa poprzednie tomy.

Pani Elżbieta Pytlarz po raz kolejny oddała w ręce czytelnika wspaniałą historię, która wciąga od pierwszych stron. Małżeństwo Emilii i Henryka od pierwszego tomu potrafi dostarczyć wielu emocji. Autorka świetnie wykreowała bohaterów. Oboje, zarówno Emilia jak i Henryk bardzo zmienili się. Podobnie jak w poprzednich tomach nie braknie tutaj intryg. Autorka oprócz opisania problemów z jakimi zmagają się młodzi, znakomicie również oddała realia i klimat końca XIX wieku.

Zakończenie książki muszę przyznać, że nie rozczarowało mnie, ale zaskoczyło. Sprawiło również, że już mogę doczekać się kolejnej części.

Dla kogo jest ta książka? Na pewno dla tych co lubią silne kobiece postacie. Dla których, którzy szukają powieści osadzonych w XIX wieku oraz dla tych, którzy lubią serie książek.