Zlot

Majówka na wsi, z dala od miasta, w gronie ludzi, których łączy wspólna pasja. Brzmi jak idealny plan na odpoczynek, prawda? A co jeśli ta sielanka okaże się… pułapką?

„Zlot” Daniela Komorowskiego to thriller, który zaczyna się bardzo niewinnie. Grupa osób znających się głównie z internetu – połączonych fascynacją uniwersum Wiedźmina i działalnością pewnego influencera – postanawia spotkać się na wspólnym wyjeździe pod Krakowem. Ma być integracja, dobra zabawa i chwila wytchnienia od codzienności. Jednak szybko okazuje się, że ten weekend zmieni się w coś znacznie mroczniejszego.

Autor świetnie buduje napięcie i atmosferę niepokoju. Choć akcja rozgrywa się na otwartej przestrzeni, czytelnik momentami ma wrażenie klaustrofobii i osaczenia. Z każdą kolejną stroną atmosfera gęstnieje, a między bohaterami zaczynają pojawiać się podejrzenia, konflikty i ukryte emocje. W ekstremalnej sytuacji pękają maski a na powierzchnię wychodzą lęki, dawne urazy i prawdziwe oblicza postaci.

Podobało mi się również to, że historia jest opowiadana z różnych perspektyw. Dzięki temu lepiej poznajemy poszczególnych narratorów i ich motywacje, a sama intryga staje się jeszcze bardziej złożona. W tle pojawiają się też subtelne nawiązania do słowiańskich wierzeń, które dodają historii tajemniczego klimatu.

„Zlot” to mocny, momentami brutalny thriller psychologiczny, który potrafi wciągnąć i trzymać w napięciu do samego końca. To opowieść o tym, jak cienka jest granica między normalnością a koszmarem – i jak szybko może rozpaść się pozornie spokojny świat.

Co ważne finał tej powieści zaskakuje, a styl pisania autora znanego przede wszystkim z historycznej sagi o Mieszku nie traci ani odrobiny lekkości i dynamiki w innym gatunku literackim.

Mimo że książka zalicza się raczej do sporych cegiełek lektura jest mocno angażująca i w moim przypadku było to spotkanie bazujące na stwierdzeniu "Jeszcze tylko jeden rozdział ", ponieważ byłam niesamowicie ciekawa co się stanie na kolejnej stronie.

Z największym zainteresowaniem czytałam jednak te fragmenty w których głos zabierają Artur i Gabriel.

Jednym słowem mogę powiedzieć, że to było na­praw­dę coś nietuzinkowego i godnego uwagi.

„Zlot” to powieść, która zaczyna się jak klasyczna historia o przyjacielskim spotkaniu, a kończy jak duszny thriller z elementami psychologicznymi i nutą słowiańskiej tajemnicy. Daniel Komorowski zabiera czytelnika na majówkę, która miała być pełna śmiechu i wspomnień, a przeradza się w opowieść o lęku, winie i utraconym zaufaniu. Twórczość autora nie jest mi obca i cieszę się, że miałam możliwość po raz kolejny zagłębić się w jego wizję. Daniela Komorowskiego można kojarzyć z serii książek o wikingach, miło więc oglądać go w innych gatunkach. Mam nadzieję, że jeszcze nie jednym uda mu się zaskoczyć czytelnika. Czy często spotykacie się ze znajomymi? Zlot po latach od matury, ukończenia szkoły, czy też tematyczny, za sprawą takich samych zainteresowań, czy nie jest ciekawym doznaniem?

W książce zlot „Zlot” grupa znajomych, znających się głównie z Internetu, postanawia wreszcie spotkać się twarzą w twarz. Łączy ich wspólna pasja, fantastyka i świat Wiedźmina. Po miesiącach rozmów i planów zdecydowano, miejscem zjazdu staje się stary dom położony w małej wsi niedaleko Krakowa. Z dala od zgiełku, z ograniczonym zasięgiem, w otoczeniu lasów i pól. To idealna sceneria na chwilę wytchnienia, rozmowy do późna w nocy. Jednak to, co miało być wypoczynkiem i pretekstem do pogłębienia relacji, bardzo szybko odsłania mroczniejsze oblicze. Szybko okazuje się, że rzeczywistość ma niewiele wspólnego z bajkową wizją, którą tworzyli online. Z początku wydaje się idealne, cisza, przestrzeń, ognisko, wspólne rozmowy do późna w nocy. Jednak w tej pozornej sielance zaczyna coś zgrzytać. Drobne nieporozumienia, napięcia i dziwne, niepokojące sygnały ze strony mieszkańców wsi powoli burzą atmosferę beztroski. Wśród grupy dochodzi do niepokojącego incydentu, w którym jedna z osób budzi się w stanie sugerującym, że wydarzyło się coś strasznego, napięcie rośnie. Wszyscy zaczynają podejrzewać wszystkich, a granica między przyjaźnią i nieufnością całkowicie się zaciera. Kto przetrwa ten zlot? Czy klimat Wiedźmina nie za bardzo wszedł im w krew? Czy w tej wsi czas się zatrzymał? Co to za dziwne rytuały?

„Zlot” dowodzi jednego, że nie wszystko, co znajduje się w sieci, relacje jakie się tam rozwijają mają odzwierciedlenie w realnym świecie. Nie zawsze jest to reguła, wiele przyjaźni, czy związków można zacząć poznając się online. W książce Daniela Komorowskiego groza nie polega tu na liczbie ofiar, ale na emocjach, które towarzyszą każdemu bohaterowi. Niepokój, dezorientacja, paranoja, to właśnie one budują napięcie. To książka o współczesnych ludziach zagubionych w świecie wirtualnych masek, którzy muszą zmierzyć się nie z demonami z legend, lecz z własnymi. To bardzo mi się tutaj podobało. „Zlot” to powieść, która wymaga cierpliwości, nie pędzi na złamanie karku, nie zalewa czytelnika krwią ani nagłymi zwrotami akcji. To raczej historia, która krok po kroku zaciska pętlę wokół bohaterów i wokół odbiorcy. Czułam się tam, jakbym sama przemierzała to miejsce, próbowała się zorientować, co tak naprawdę się tam dzieje. Czasem największy strach rodzi się wśród ludzi, którzy z pozoru dobrze się znają. To książka o tym, jak złudne potrafią być relacje zbudowane w świecie wirtualnym, jak cienka jest granica między zaufaniem a podejrzeniem, oraz jak dawne wierzenia potrafią przeniknąć do współczesności, jeśli tylko znajdą podatny grunt.

„Zlot” thriller psychologiczny, który zabiera nas na wyjazd majówkowy. Grupa ludzi, która gównie zna się z internetowych czatów postanawia wybrać się razem na wyjazd. Wyjazd ten przeradza się w istny horror.

Z początku byłam pozytywnie nastawiona do powieści, jednak wraz z czytaniem trochę nastrój mi siadł. Początek jest w typie sielskim, dużo postaci, ich rozmowy, brakowało mi między nimi chemii i jakiś większych zażyłości, być może chodzi o to, że widzieli się drugi raz w życiu.. Jednak kiedy dochodzi do pewnego zdarzenia, to nazbyt sobie ufają i postanawiają zrobić coś nieodpowiedniego dla jednego z nich, trochę naciągane. Postaci są różnorodne i fajnie, że narracja była prowadzona z perspektywy każdej postaci, co dawało głębi tej historii jak i dynamizm, poznaliśmy różne perspektywy na tę samą sprawę. Brakowało mi ciut więcej emocji, napięcia, strachu, nastrój grozy też gdzieś uleciał, ale wrócił na koniec. Brakowało mi też ciut szybszej akcji, mam wrażenie trochę zbyt rozciągniętej, przegadanej. Końcówka za to wynagrodziła ten niedosyt, kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia. Zrobiło się mrocznie i niebezpiecznie. Coś tam mi świtało, ale jakoś nie połączyłam kropek, czyli autorowi udało się zaskoczyć. Osoba mordercy tajemnicza, ciekawa, jego myśli jak i odczucia. Autor dobrze go ukrył, wodził za nos podrzucając mylne tropy na niektóre postaci. Motyw zemsty dobrze po prowadzony i wciągający. Ciekawy również był wpleciony do fabuły motyw słowiańskich wierzeń, bóstw oraz rytuałów.

Macie ochotę na majówkę, która zamienia się w koszmar

"Zlot" to najnowszy thriller Daniela Komorowskiego autora znanego z historycznych serii o wikingach ("Furia wikingów") i powieści o Mieszku. Tym razem autor przenosi akcję do współczesnej Polski łącząc wirtualne znajomości, słowiańskie rytuały i mroczne tajemnice.

Grupa 14 internetowych znajomych, połączonych pasją do cosplayu Wiedźmina i kanału youtubera Artura, wyjeżdża na majówkę do podkrakowskiej wsi Borowy. Początkowo sielankowy wypad szybko zamienia się w koszmar, gdy Artur budzi się z rękami umazanymi krwią, a w okolicy dochodzi do zaginięć i morderstw. Wieś, kultywująca słowiańskie zwyczaje (np. Noc Ognia obchodzoną 30 kwietnia), skrywa mroczne sekrety, a bohaterowie muszą zmierzyć się nie tylko z zewnętrznym zagrożeniem, ale też z własnymi demonami.

Atuty książki to nowatorskie połączenie współczesności z folklorem. Daniel Komorowski umiejętnie wplata wątki słowiańskich rytuałów (np. Czarodzielnica) w realia społecznościowych pasji. To nie tylko tło, ale kluczowy element fabuły, który dodaje grozy i autentyzmu. Wieś Borowy, z jej tradycjami, staje się antagonistą równie ważnym jak ludzie.

Psychologiczna głębia postaci. Choć liczba bohaterów (14 osób) bywa przytłaczająca, autor skupia się na kilku kluczowych postaciach (m.in. Arturze i Gabrielu), eksplorując ich motywacje i reakcje na traumę. Dzięki narracji prowadzonej z wielu perspektyw widzimy, jak stres niszczy grupowe więzi, prowadząc do zdrad i paranoi. Krytyka współczesnych relacji. Daniel Komorowski celnie punktuje uzależnienie od internetu. Dla bohaterów utrata kont w mediach społecznościowych jest groźniejsza niż fizyczne niebezpieczeństwo. To uniwersalny komentarz do ery cyfrowej. Nielinearna struktura i zwroty akcji. Autor w książce unika schematów slasherowych. Zamiast serii brutalnych morderstw, autor stawia na psychologiczny niepokój i nieoczywiste rozwiązania. Sceny jak rytualne "zadania" w lesie czy nocne eskapady budują napięcie metodą slow burn.

Słabsze strony w książce to przegadanie i toporny styl. Nadmierne gadulstwo autora spowalnia akcję. W środkowej części książki napięcie wyraźnie słabnie. Można pogubić się w gąszczu postaci (m.in. pisarz Gabriel, youtuber Artur). Brak wyraźnej charakterystyki części z nich sprawia, że trudno angażować się w ich losy. Finał powieści pozostawia czytelnika z rozczarowującym zakończeniem. Choć słowiańskie wierzenia są fascynujące, ich rola w fabule bywa marginalizowana. Szkoda, że autor nie sięgnął głębiej po mitologię Słowian.

Dla kogo jest "Zlot"?

Polecam miłośnikom thrillerów psychologicznych. Fanom słowiańskiej kultury. Mimo niedopracowania, klimat rytuałów nadaje historii wyjątkowy charakter. Krytykom współczesności. Książka to trafna diagnoza pokolenia żyjącego online.

?Ostrzeżenie. Nie polecam fanom dynamicznych slasherów. Tu akcja toczy się w tempie "majówkowego spaceru", nie "ucieczki przed zabójcą".

"Zlot" to ambitne połączenie thrillera z obyczajówką, które imponuje pomysłem, ale nie zawsze realizacją. Autor udowadnia, że potrafi zbudować klaustrofobyczną atmosferę (nawet na otwartej przestrzeni!) i krytycznie spojrzeć na współczesność. Niestety, przegadanie, nadmiar bohaterów i kontrowersyjny finał osłabiają efekt. Mimo to jest lektura warta uwagi, choćby dla słowiańskich klimatów i świeżego ujęcia tematu wirtualnych relacji.

Polecam, jeśli szukasz thrillera z głębszym przesłaniem, ale przygotuj się na nierówny rytm narracji.

Moja ocena: 6/10

BRUNETTE BOOKS

Grupa znajomych, fanów cosplay, przyjeżdża na majówkę do wsi Borowe. Chcą odpocząć i uczestniczyć w miejscowym święcie słowiańskim. Brak zasięgu ma ich skutecznie odciąć od mediów. Podczas nocnej wyprawy majowi turyści odkrywają poćwiartowane ciało, niedługo po tym znika jedna z dziewczyn. Wkrótce giną kolejne osoby.

Brzmi jak mrożący krew w żyłach thriller albo zapowiedź przerażającej książki grozy?

Majówkowa zabawa szybko zamienia się w horror. Porywacz jest niewidoczny i nieuchwytny. Czego chce i dlaczego rozmawia tylko z liderem watahy? Znajomi zwierają szeregi, pilnują się nawzajem, starają się nie oddalać od grupy. Porywacz jest jednak sprytniejszy i uprowadza kolejne osoby niczym wilk owce.

Więzi w grupie zaczynają się rwać. Padają pierwsze podejrzenia, atmosfera gęstniej, emocje buzują. Robi się groźnie. Przepastny las, introwertyczni mieszkańcy, słowiańskie gusła i bóstwa budują lepki klimat tej książki.

Bohaterowie nie są zbytnio rozbudowani. Historia jest ujęta z perspektywy kilku z nich.

Książka ma niewątpliwe liczne walory: ciekawy pomysł na fabułę, elementy folklorystyczne, wiele zwrotów akcji, niepokojące miejsce zdarzeń. Nie przekonała mnie jednak do końca i nie spowodowała mrowienia na karku. Za dużo tutaj gadania a za mało napięcia. No i ta wataha… na początku przypominała mi raczej grupę nastolatków, którzy chcą się wyszumieć i włóczą się po nocy z braku innych pomysłów niż grupę dorosłych osób.

Ciekawi jesteście tej historii? Sięgajcie po nią i dajcie znać jak Wam się spodobała.

"Każdy skry­wa w so­bie mrocz­ną stro­nę, swo­iste­go po­twora, który tylko czeka, żeby w sprzy­ja­ją­cych oko­licz­no­ściach prze­jąć nad czło­wie­kiem kon­trolę."

Czyż to nie brzmi złowieszczo? W takim właśnie mrocznym, gęstym klimacie utrzymana jest cała historia, nasycona podejrzeniami, zemstą i strachem.

Sam pomysł na fabułę bardzo przypadł mi do gustu - widać, że jest ona przemyślana i dopracowana. Dałam się wciągnąć w zagadkowe zaginięcia członków ekipy i dociekanie kto jest mordercą, który szantażuje lidera grupy. Do tego wplecione wątki związane ze słowiańskimi wierzeniami, demonami ubarwiały całą historię.

Jedyny element, który wzbudził moje zastrzeżenia to zbytnio rozciągnięte opisy. Książka liczy prawie 500 stron, a osobiście uważam, że można by ją skrócić o 1/3, a i tak nic by na tym nie straciła. Momentami miałam wrażenie powtarzalności niektórych stwierdzeń, a to obniżało u mnie poziom napięcia i zaangażowania emocjonalnego.

"Zlot" jest moim pierwszym spotkaniem z piórem autora, które oceniam całkiem pozytywnie. Jego lekki styl sprawił, że książkę czyta się bardzo przyjemnie.