Znaki szczególne

„W otchłani bezsilności dryfowały miliony bolesnych pytań bez odpowiedzi, ale też dwa rodzaje wysp – skaliste, porośnięte wiarą i te poczerniałe od łez archipelagi zwątpienia”.

Lubicie serie?

„Maski pośmiertne”

„Punkty zapalne”

„Wszyscy umarli”

Czyli niezwykle klimatyczna seria kryminalnej z inspektorem Davidem Redfernem. Co najmniej tajemniczą i intrygującą postacią wgryzającą się w pamięć.

Czarnoskóry Anglik z polsko-szkocko-jamajskimi korzeniami stanowczo wymyka się ze schematu brytyjskiego bohatera. Nieidealny facet z przeszłością i po przejściach, głody prawdy stróż prawa, który mimo trójki z przodu nie utracił „super mocy”, a przy tym stał się świadomy swoich słabości, przez co tym bardziej wzbudza sympatię i nadaje tej serii charakteru i barwy.

Jak ja czekałam na ciąg dalszy jego przygód.. No i wrócił.

Tym razem sprawa, która pochłonie go tak bardzo, że przez chwilę zapomni o własnych problemach, dotyczy tajemniczego morderstwa nastolatki dokonanego ponad dekadę temu. Jej zwłoki zostały właśnie odnalezione podczas remontu boiska szkolnego w Ripley, ekskluzywnym miasteczku, którego mieszkańcom niezwykle zależy na statusie najlepszego miejsca do życia w Wielkiej Brytanii.

Tymczasem inspektor Redfern, jakby to ująć.. celebruje przymusowy urlop. Nie dość, że został zawieszony w obowiązkach, to jego prywatne problemy ciągnące się za nim od dawna, a ostatnio przybierające na sile, popychają go w marazm, który z każdym dniem przejmuje nad nim kontrolę. David mimo, że czuje się więźniem, nie wymiaru sprawiedliwości, a własnej niemocy, wie jednak, że musi natychmiast wziąć się w garść i odzyskać kontrolę nad sytuacją.

Poproszony przez koleżankę, sierżantkę Summer Winter o pomoc Redfern nie odmawia i rozpoczyna prywatne śledztwo w sprawie zamordowanej dziewczyny. W wyniku jego ustaleń luźna przestrzeń pomiędzy faktami powoli zaczyna się wypełniać odsłaniając poruszającą prawdę..

„Znaki szczególne” to czwarta część znakomitej serii z inspektorem Davidem Redfernem. Niezawodnie jest więc wielowarstwowa i nieszablonowa zagadka kryminalna. Tło historyczne, magia małego miasta, wielkie zbrodnie, małe grzeszki, kuluarowe poczucie humoru, mnożące się niewiadome i stopniowo zaspokajany głód prawdy – wszystkie te elementy czynią z niej lotną kontynuację nieprzeciętnej czytelniczej przygody, w której z całą pewnością warto wziąć udział. A to nie koniec. Ciąg dalszy nastąpi. Warto czekać..

Polecam.

Gdybym sięgała wyłącznie po uznanych autorów, sporo bym straciła. Dopóki czytałam tylko żeby czytać, moje wybory bywały różne, ale bookstagram otworzył mnie na ludzi, którzy za książkami stoją. I to jeszcze bardziej ukierunkowało mnie na debiuty, bo relacja zbudowana z początkującym autorem trwa, nawet gdy zyskuje popularność i zgarnia nagrody. Po prostu u progu kariery cechują się jednocześnie nieśmiałością i otwartością na czytelnika.

"Znaki szczególne" to już czwarty tom serii z Davidem Redfernem. O tym, jak dobre jest to, co tworzy Anna Rozenberg, niech świadczy choćby to, że sięgnęłam po jej książki dwa lata temu, a do dziś pamiętam nie tylko uczucia towarzyszące lekturze, ale też samą fabułę. Mam tak tylko z powieściami, które zrobiły na mnie ogromne wrażenie.

Komplementowałam wielokrotnie styl autorki, jej intrygi, a także motyw przewodni całej serii, przez co trzeba czytać ją w odpowiedniej kolejności. Cenię to, że przybliża nam realia życia w Wielkiej Brytanii i porusza ważne społeczne tematy z niezwykłym wyczuciem i obiektywizmem. Czwarta część nie jest pod tymi względami wyjątkiem, mogę po raz kolejny podkreślić tylko płynność z jaką jeden tom przechodzi w kolejny, tak jakby nigdy nie przerywało się czytania tego cyklu. Nie trzeba się nigdy wkręcać w akcję, bo ta rozpędza się już od pierwszej strony.

Muszę przyznać, że choć zapałałam sympatią do dziadka Siwiaszczyka od samego początku, to chyba dopiero teraz w pełni dostrzegam jak ważną rolę odgrywa on w całej serii. Teoretycznie jest postacią wręcz trzecioplanową, a praktycznie jego działania wprowadzają sporo pozytywnego zamieszania. Urocze jest szczególnie to, że choć mają z Davidem inne spojrzenie na wiele spraw, to koniec końców dziadek stawia na swoim i wychodzi na jego.

"Znaki szczególne" to tom pozostawiający czytelnika z otwartymi ustami, gdyż zakończenie niespodziewanie porusza wątek, który z perspektywy całej serii wydawał się niemożliwy do rozwiązania. Nie wiem, co knuje Anna Rozenberg, ale bardzo chcę się dowiedzieć. Muszę więc uzbroić się w cierpliwość, a Wam mogę tylko ogromnie polecić wszystkie książki o Redfernie.

Moje 10/10.