Bez litości

To szósty tom przygód warszawskiej policjantki Olgi Suszczyńskiej.

Podkomisarz Suszczyńska i aspirant Kosiński prowadzą obserwację ukraińskiego gangstera. Nagle wszystko wymyka się spod kontroli i zamienia się w pościg po mieście. Tymczasem na Kremlu doradcy Putina szukają sposobu na zwycięstwo w wojnie z Ukrainą. Putin podejmuje decyzję, która ma zmienić układ sił w Europie, ale jest ktoś, kto może jeszcze wszystkiemu zapobiec. Jedynym warunkiem jest ucieczka z Moskwy.

Cała historia to połączenie lokalnej policyjnej sprawy z wydarzeniami rozgrywającymi się na Kremlu. Świetnie połączone są dwa światy, z pozoru odległe. W książce znajdziemy tajne operacje, ukryte motywy i gry polityczne. Autor łączy sprawnie mocno wątki polityczne z thrillerem szpiegowskim. Napięcie czuć od samego początku i jest ono cały czas. Akcja nie zwalnia ani na moment.

Są tu prowadzone trzy linie narracyjne. Pierwsza to związana z bezpieczeństwem polskiego prezydenta. Druga związana ze szpiegiem, który ucieka z Moskwy, a trzecia związana z życiem prywatnym i zawodowym Olgi. Jest to bohaterka niepokorna, odważna i autentyczna. Nie jest postacią idealną, popełnia błędy. Obserwowanie jej jest również ciekawe, jak śledzenie głównej intrygi szpiegowskiej.

To thriller, który zmusza do myślenia i pokazuje, jak kruchy bywa światowy porządek.

Czy jeden człowiek może powstrzymać katastrofę, która grozi całej Europie, gdy wokół niego zaciska się sieć szpiegów, politycznych intryg i bezwzględnych przeciwników?

Książka „Bez litości” to już szósta część serii z podkomisarz Olgą Suszczyńską i muszę przyznać, że autor po raz kolejny udowodnił, że potrafi stworzyć historię, od której trudno się oderwać. Już sama okładka przyciąga wzrok i doskonale oddaje klimat tej opowieści. Opis zapowiadał emocjonującą mieszankę thrillera politycznego, sensacji i szpiegowskiej intrygi, ale to, co znalazłam w środku, okazało się jeszcze bardziej angażujące.

Wszystko zaczyna się od pozornie zwykłej obserwacji ukraińskiego gangstera. Jednak w świecie Olgi Suszczyńskiej nic nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Chwila nieuwagi wystarcza, by rutynowa akcja zamieniła się w szaleńczy pościg po skutej lodem scenerii miasta. Olga i Kosiński po raz kolejny wpadają w sam środek wydarzeń, które szybko okazują się mieć znacznie większy zasięg niż zwykłe policyjne śledztwo. Tym razem stawką nie są wyłącznie kariery czy bezpieczeństwo bohaterów, ale przyszłość wielu ludzi.

Bardzo spodobało mi się połączenie lokalnej policyjnej sprawy z wydarzeniami rozgrywającymi się na Kremlu. Autor świetnie splata dwa pozornie odległe światy, pokazując, jak decyzje podejmowane przez najważniejszych ludzi w Rosji mogą wpłynąć na losy zwykłych osób. W tle pojawiają się tajne operacje, szpiedzy, ukryte motywy i polityczne gry. Autor nie daje łatwego zadania... przez cały czas zastanawiałam się, komu można zaufać. Kto mówi prawdę? Kto prowadzi własną grę? I kto okaże się pionkiem w znacznie większej rozgrywce?

Olga Suszczyńska to bohaterka, którą bardzo lubię za jej niepokorność, odwagę i autentyczność. Nie jest postacią idealną, popełnia błędy, zmaga się z własnymi emocjami i trudnymi wyborami sercowymi. Dzięki temu wydaje się niezwykle prawdziwa. Obserwowanie jej zmagań było równie interesujące jak śledzenie głównej intrygi szpiegowskiej. Podobało mi się również to, że autor nie zapomniał o relacjach między bohaterami, dzięki czemu historia nabiera jeszcze większej głębi.

Ogromnym atutem tej powieści jest tempo. Akcja niemal nie zwalnia, a kolejne wydarzenia przynoszą nowe zaskoczenia. Kilka razy byłam przekonana, że wiem, w jakim kierunku zmierza fabuła, by chwilę później przekonać się, że autor przygotował zupełnie inny scenariusz. Towarzyszyło mi napięcie, niepewność, ekscytacja, ale też obawa o los bohaterów. Tym bardziej że do samego końca nie wiadomo, kto wyjdzie z tej rozgrywki cało.

Szczególnie doceniłam realizm tej historii. Wątki geopolityczne i szpiegowskie zostały przedstawione w taki sposób, że momentami wydawały się niepokojąco prawdopodobne. To nie jest lekki kryminał do przeczytania przy kawie. To thriller, który zmusza do myślenia i pokazuje, jak kruchy bywa światowy porządek.

„Bez litości” dostarczyła mi dokładnie tego, czego oczekuję od dobrego thrillera, czyli adrenaliny, emocji, nieprzewidywalnych zwrotów akcji i bohaterów, którym kibicowałam od pierwszych stron. Szczególnie urzekło mnie umiejętne połączenie sensacyjnej fabuły z aktualnymi wydarzeniami politycznymi oraz atmosfera nieustannego zagrożenia, która nie opuszcza czytelnika aż do finału.

Jeżeli lubicie dynamiczne thrillery szpiegowskie, historie o wielkiej polityce, tajnych operacjach i bohaterach, którzy muszą podejmować decyzje mogące zmienić bieg wydarzeń, to zdecydowanie polecam Wam tę książkę. Grzegorz Kapla stworzył opowieść pełną napięcia i emocji, która nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po odłożeniu ostatniej strony.

“Bez litości” Grzegorza Kapli to szósty tom przygód warszawskiej policjantki Olgi Suszczyńskiej, który sprawnie łączy mocno aktualne wątki polityczne z dynamicznym thrillerem szpiegowskim. Kapla już na start daje z siebie wszystko - napięcie wyczuwalne jest dosłownie na pierwszej stronie powieści i nie odpuszcza do samego końca. Naprzemienna perspektywa łącząca trzy linie narracyjne: związaną z bezpieczeństwem polskiego prezydenta, ze szpiegiem, który właśnie ucieka z Moskwy i Olgą, która coraz mocniej plącze się pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym, prowadzona jest z niesamowitym wyczuciem, w którym najważniejsze jest jedno - człowiek i jego emocje. U Kapli nie ma wielkich bohaterów, szpiegów bez mrugnięcia okiem poświęcających się w imię ojczyzny - u niego każdy w jakimś stopniu walczy z tym, co chce, a co powinien, z tym, co mówi rozum, a tym, co czuje serce. Intryga dobrze skrojona, nasycona jest trafnymi spostrzeżeniami na temat polskiej mentalności, w której ciągły chaos sprawia, że zamiast stać po jednej stronie barykady, ciągle prowadzimy między sobą małe wojenki. To brutalne, ale bardzo trafne spostrzeżenia, które jednak podczas lektury nie przytłaczają dzięki osadzeniu ich w dynamicznej akcji i przepięknym, doskonale plastycznym stylu. Czy to jedna z najlepszych powieści z motywem politycznym, jakie w życiu czytałam? Bardzo możliwe!

PS. Każdy tom serii z Olgą Suszczyńską da się czytać niezależnie od pozostałych.