Dni pachnące magnolią

Książka "Dni pachnące magnolią" jest moim kolejnym spotkaniem z twórczością autorki. Na wstępie muszę wspomnieć, że książka została w naprawdę piękny sposób wydana. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem. Mi zapoznanie się z losami bohaterów zajęło tak naprawdę jeden wieczór. Już od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata Anny Marii i Michaela i z przejęciem śledziłam to co działo się w ich życiu oraz w jakim kierunku podążała ich relacja. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w niejednoznaczny i wielowymiarowy sposób wykreowani, to postaci, które mają swoje wady i zalety, zdarza się im także popełniać popełniać błędy, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne, nawet pomimo dzielących nas lat i okoliczności. Razem z bohaterami przeniosłam się do drugiej połowy XIX wieku, a dokładnie do Stanów Zjednoczonych - Nowego Jorku, Luizjany. Autorka w niesamowcie plastyczny i pobudzający wyobraźnię sposób ukazała mające miejsce w  tamtym czasie znacząco narastające napięcia społeczne i polityczne poprzedzające wybuch wojny secesyjnej. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać Pannę Rostow oraz Michaela Adamsa. Mogłam dowiedzieć się co czują, jak wygląda ich życie, co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Anna Maria od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię. Byłam naprawdę pod wrażeniem jej niezależności, inteligencji oraz wielkiej chęci pomocy, mowa o pracy pielęgniarki na polu bitew. Podobało mi się jaką przemianę na oczach Czytelników przeszła ta młoda kobieta. Natomiast Michael początkowo wywoływał we mnie mieszane odczucia, jednak z czasem kiedy zaczął pokazywać, szczególnie w stosunku do Anny, swoją zupełnie inną twarz, również on zyskał moją sympatię. Relacja bohaterów została w świetny sposób zaprezentowana. Od początku czuć pomiędzy tą dwójką wyraźne napięcie, tym bardziej, że oboje są dość charakternymi osobami. Nie ukrywam, że ich złośliwości i potyczki słowne wielokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Z czasem zaczyna przeradzać się to w coś zdecydowanie głębszego, jednak sielankę przerywają pewne traumatyczne wydarzenie. Właśnie te fragmenty czytałam z ogromnym przejęciem, rozpaczałam nad losem bohaterów i pragnęłam dla nich szczęśliwego zakończenia. Oczywiście istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamętu do życia głównych bohaterów, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji. Mowa między innymi o babce Anny - Elwirze, siostrze Michaela - Dolly czy też Wicehrabim Tornhillu. Pisarka w swojej powieści porusza wiele ważnych i życiowych tematów dotyczących tamtych czasów. Mowa o abolicjonizmie, czyli dążeniu do całkowitego zakazu handlu ludźmi i posiadania niewolników. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że niespodziewane uczucie może dać człowiekowi siłę, by stawić czoła przeciwnościom, pomóc uwierzyć w lepsze jutro i przetrwać najtrudniejsze chwile. Świetnie spędziłam czas z tą książką i nie ukrywam, że z przyjemnością wróciłbym jeszcze kiedyś do tych bohaterów. Polecam!

Druga połowa XIX wieku nie tylko w Polsce pod zaborami była biegła niespokojnie, także w odległej, bo położonej aż za oceanem, Luizjanie buntują się ci, którzy czują się zbyt wykorzystywani. Anna Maria wraz z babcią ucieka do Ameryki aby uniknąć surowej kary. Młoda kobieta bowiem tylko wygląda jak anioł, jej zachowanie jest natomiast zupełnie nie anielskie. Kilkukrotnie trafia na pewnego przystojnego mężczyznę i za każdym razem te spotkania robią się coraz ciekawsze. Jaką przeszłość skrywa Anna Maria i co ukrywa Michael Adams na pozór traktujący sprawy polityczne z lekkością.

Znając już pióro i styl autorki dostałam dokładnie to czego się spodziewałam.

Zostajemy przeniesieni w czasie do lat bardzo burzliwych, gdy dochodziło do bratobójczych walk, a granice i prawa dopiero miały się ukształtować.

Opuszczenie rodzinnego kraju wywołuje u głównej bohaterki wielką tęsknotę. Mimo iż jej ojciec to Rosjanin, ona pozostaje oddaną patriotką, jednak nie na tyle by zostać i narazić się na surową karę. Zza granic też może zrobić coś dobrego niż tkwić w maraźmie. To co widzi w Luizjanie powoduje u niej poczucie niesprawiedliwości i czuje ogromny smutek gdy dociera do niej, że dla wielu to normalne.

Autorka jak zawsze skupia się mocno na emocjach i relacjach. To one są głównym wątkiem powieści. Rodząca się miłość, bunt przeciw porządkom ówczesnego świata i rodzinne więzi, które nie raz pomagają wymknąć z tarapatów. Pojawiają się też listy, a te jak dla mnie są takim elementem jeszcze bardziej działającym na moje odczucia. Listy zawsze ukazują bardziej i głębiej uczucia nadawcy, lubię gdy są wplatane w powieść.

Może za mało według mnie było w książce o niewolnictwie ale to przecież nie ten wątek jest głównym. Postać Anny Marii kupiła mnie całkowicie, a jej, można powiedzieć impulsywne działania zasługują na pochwałę.

Oczywiście i wydanie, jak zawsze jest przepiękne. Dla czytelników gustujących w powieściach historyczno-obyczajowo-romantycznych to pozycja idealna. Polecam.

"Czasami trzeba coś stracić, aby zrozumieć, że się to kochał i tego pragnęło..."

„Dni pachnących magnolią” to jedna z tych historii, które zabierają czytelnika w zupełnie inny świat i sprawiają, że na kilka godzin można zapomnieć o rzeczywistości. Już od pierwszych stron poczułam, że będzie to wyjątkowa podróż – pełna emocji, pięknych krajobrazów, trudnych wyborów i historii, która choć osadzona w przeszłości, porusza również bardzo uniwersalne tematy.

Autorka przenosi nas do niezwykle burzliwych czasów, kiedy Polska znika z mapy, a Stany Zjednoczone stoją u progu wojny secesyjnej. Na tle wielkiej historii poznajemy losy Anny Marii Rostow i jej babci Elwiry, które zmuszone są opuścić rodzinną posiadłość w Pieścidłach i rozpocząć zupełnie nowe życie za oceanem.

I właśnie ta podróż okazała się dla mnie początkiem niezwykle fascynującej opowieści.

Luizjana zachwyca tutaj swoim pięknem, ale pod tą malowniczą powierzchnią kryje się świat pełen ogromnych kontrastów. Plantacje bawełny i trzciny cukrowej, których funkcjonowanie opiera się na niewolniczej pracy, przypominają o jednej z najbardziej bolesnych kart historii. Autorka nie unika trudnych tematów i pokazuje rzeczywistość, w której wolność i możliwość decydowania o własnym losie były przywilejem nielicznych. Wątek niewolnictwa został przedstawiony w sposób, który skłania do refleksji, a jednocześnie nie przytłacza głównej historii.

Ogromnie spodobało mi się to, jak pięknie połączono tutaj historię z opowieścią o ludziach i ich emocjach. W tle wielkich wydarzeń politycznych i społecznych rozwijają się relacje, rodzą uczucia, pojawiają się konflikty, tęsknota za ojczyzną i rodzinne problemy, z którymi bohaterowie muszą się mierzyć.

A Anna Maria? Tę bohaterkę naprawdę trudno zapomnieć! Jest temperamentna, odważna, pełna charakteru i zdecydowanie nie należy do osób, które łatwo podporządkowują się innym. Kiedy na jej drodze pojawia się Michael Adams, syn jednego z miejscowych plantatorów, robi się jeszcze ciekawiej. Ich relacja dostarczyła mi mnóstwa emocji, a połączenie charakteru Anny i łobuzerskiego uroku Michaela sprawiło, że z ogromnym zainteresowaniem śledziłam każdy kolejny etap ich historii.

Bardzo polubiłam również babcię Elwirę. Relacja obu kobiet jest ważną częścią tej opowieści i pokazuje, jak wiele może połączyć dwie osoby, które wspólnie muszą zmierzyć się z utratą domu, zmianą całego dotychczasowego życia i niepewną przyszłością.

Nie zabrakło tutaj również ciekawostek historycznych, które są dla mnie ogromnym atutem tej powieści. Autorka umiejętnie wplata je w fabułę, dzięki czemu możemy lepiej poczuć klimat epoki i zrozumieć realia, w których żyją bohaterowie. Co ważne, historia nie przytłacza opowieści – wszystko zostało tak dobrze wyważone, że kolejne informacje są raczej dodatkowym smaczkiem niż przeszkodą w lekturze.

„Dni pachnących magnolią” całkowicie mnie zaskoczyły. Przyznaję, że sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się, że aż tak mocno się w niej zatracę. Dostałam jednak historię pełną emocji, pięknych opisów, trudnych tematów i bohaterów, którym naprawdę można kibicować. Nie są idealni, mają swoje wady, popełniają błędy i czasami podejmują decyzje, z którymi trudno się zgodzić. Dzięki temu jednak wydają się prawdziwi i niezwykle ludzcy.

Ta powieść ma w sobie coś z wielkich, ponadczasowych historii. Jeśli kochacie klimat „Przeminęło z wiatrem” albo „Północ-Południe”, myślę, że „Dni pachnących magnolią” mogą być dla Was naprawdę wyjątkową czytelniczą przygodą.

Ja jestem oczarowana!

Pokochałam tę książkę za jej historyczne tło, za emocje, za niełatwe relacje między bohaterami i za tę niezwykłą atmosferę Luizjany, którą autorka potrafiła oddać tak sugestywnie. To opowieść o miłości, tęsknocie, rodzinie, wytrwałości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie, który właśnie przechodzi ogromne przemiany.

Zdecydowanie jedna z tych opowieści, które czyta się z ogromnym zaangażowaniem, a po zamknięciu książki jeszcze długo pozostają w myślach.

Sięgając po tę książkę, w zasadzie nie miałam specjalnych oczekiwań, ponieważ nie znałam twórczości tej autorki. Jednak byłam bardzo ciekawa tej powieści, tym bardziej że okładka mnie urzekła, a opis zaintrygował.

• Czy się rozczarowałam? Absolutnie nie.

• Czy powieść mi się podobała? Tak, bardzo.

• Czy ją polecam? Oczywiście.

• Czy sięgnę po inne powieści tej autorki? Tak.

To historia nie tylko o miłości, tęsknocie, wytrwałości, ale również o rozstaniu z tym, co bliskie, o wyrwaniu z korzeni i walce o siebie. Pokazuje, jak dla własnej wygody i bogactwa skazuje się innych na cierpienie i wykorzystuje do ciężkiej pracy. Przedstawia świat aranżowanych małżeństw, dróg wytyczonych przez rodziny, los niewolników, ale także bunt przeciwko temu.

Moim zdaniem bohaterowie są wyraziści, świetnie zostały pokazane ich uczucia. Podobała mi się zmiana w myśleniu Michaela, szczególnie dotycząca niewolnictwa i udziału w ruchu abolicjonistów.

To powieść, która pokazuje świat, w którym nie każdy mógł decydować o swoim losie, osadzona w przepięknych krajobrazach Luizjany w klimacie książki „Północ-Południe”.

Poznajemy historię Anny Rostow i jej babki Elwiry Pawłowskiej, które zmuszone były opuścić rodzinny dwór w Pieścidłach pod Warszawą i wyjechać do rodziny do Ameryki. Anna w różnych okolicznościach poznaje Michaela Adamsa - syna zamożnego plantatora. Połączy ich miłość, ale po drodze napotkają na różne przeciwności losu i zawistne działania ludzi. Annę oburzało niewolnictwo i konflikty na tym tle, które powodowały, że niegdyś rodacy i przyjaciele patrzyli na siebie jak na wrogów. Była bardzo wrażliwa na krzywdę innych, impulsywna. Często działała pod wpływem chwili, za co zapłaciła pewną cenę. Co w imię miłości zrobiła Anna? Dlaczego wychowywała ją babka? Co takiego się wydarzyło, że opuściły ojczyznę? W jakich okolicznościach Anna i Michael się poznali? Jak zakończyła się bratobójcza wojna Północy z Południem? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w powieści. Gorąco polecam 🙂.

Na uwagę zasługuje również wydanie książki. Piękna okładka, barwione brzegi, kolorowa wewnętrzna część okładki, kody QR, które ożywiają postacie, to cechy charakterystyczne książek z wydawnictwa Dobre Strony.