Iluzja

Jakie to było dobre!!!

Komisarz Zakrzewski niczym feniks z popiołów wychodzi z każdej opresji, w tej części zdarzyło mu się to aż trzy razy.

Akcja książki toczy się we Wrocławiu. Trochę to miasto w Iluzji ucierpiało, ale za to z jakim rozmysłem i rozmachem.

Mnogość wątków i każdy po mistrzowsku poprowadzony.

Muszę przyznać, że czekałam na taką książkę, która mnie wciągnie bez reszty. Nie sądziłam, że będzie nieodkładalna, a wrażenia z jej czytania zdominują każdą prowadzoną przez mnie rozmowę.

Nekrofilia, brutalne morderstwa, nieznany motyw i całe mnóstwo fałszywych tropów. Trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Żadne z pytań nie pozostało bez odpowiedzi. Ogromne uznanie dla autora, że książka mimo, iż obszerna w żadnym momencie nie traci na jakości. Ani przez moment nie nudzi. Żadne zdanie w niej zawarte nie jest zbędne, a liczy ona aż 580 stron.

To niezwykła sztuka poprowadzić tak fabułę by ani przez moment czytelnikowi nie spadł puls poniżej stu. Dla mnie majstersztyk i już nie mogę się doczekać kiedy sięgnę po Totentanz

Pamiętacie „Martwy Sad” Mieczysława Gorzki? Był rewelacyjny!! Druga część jeszcze lepsza…

„Iluzja” to drugi tom, powieść kryminalno-sensacyjna. Akcja dzieje się cztery lata po tragicznych wydarzeniach w Szczepanowie. Komisarz Marcin Zakrzewski prowadzi skomplikowane śledztwo z kilkoma zabójstwami i dużą liczbą pomieszanych wątków. Czy te makabryczne morderstwa łączą się w całość? Czy historia zaginięcia brata ma coś z tym wspólnego?

Druga część jeszcze lepsza niż pierwsza. Akcja niesamowita i trzyma w napięciu do samego końca. Czyta się z ogromnym zainteresowaniem, z nutką strachu i niepewności. Morderstwa przedstawione w sposób drastyczny i raczej rzadko spotykane. Nie wiem skąd Pan Mieczysław zaczerpnął ten pomysł, ale porwał mnie. Książka doskonale napisana, kryminał w tragicznym znaczeniu, pełen nieszczęść i koszmarnych przeżyć. Powieść przeczytałam w bardzo szybkim tempie, tak mnie pochłonęła. Pan Gorzka pisze z ogromnym zaangażowaniem i trzyma się detali. Śledztwo przedstawione w książce opisane ze szczegółami i bardzo skrupulatnie. Historia napisana pierwszorzędnie i znakomicie. Nie mogę doczekać się trzeciej części pt. „Totentanz”. Mam nadzieje, że rozwieje wszelkie niedomówienia. „To jest iluzja, rozumiesz mieszają nam w głowach”.

Polecam.

“Życie to iluzja, nie wiesz gliniarzu? Każdy udaje, że jest kimś innym, a do tego robi różne sztuczki, żeby inni w to uwierzyli. Twój morderca to iluzjonista. Tak zakręcił, namieszał, zmylił tropy, zaczarował, że pozostał nieznany”.

Komisarz Marcin Zakrzewski jest zmęczony pracą w policji, zajmuje się drobnymi sprawami i planuje odejście z pracy. Kiedy Wrocławiem wstrząsa seria brutalnych morderstw, postanawia rozwiązać tą sprawę i dopiero wtedy zdecydować co z jego karierą w policji. Sprawa, którą stara się rozwiązać jest tajemnicza i zawiła. W pewnym momencie sam staje się w niej podejrzanym. Pojawia się też Paulina Czerny, która pomaga Komisarzowi rozwiązać zagadkę tajemniczych, brutalnych morderstw.

No i mam kydata na kryminał roku ! Od dawna nie sięgałam po kryminały, ostatnio wybieram raczej thrillery psychologiczne, bo kryminały mnie nudziły. Tym razem zdecydowałam się na “Iluzje” czyli drugą część cyklu “Cienie przeszłości”. Pierwsza część, czyli “Martwy sad” to książka, którą polecam każdemu, zastanawiałam się jak to będzie z “Iluzją”, czy autor utrzymał poziom. Miałam nadzieję, że będzie przynajmniej w połowie tak dobra jak “Martwy sad”. Jednak było o wiele, wiele lepiej. Trochę przestraszyła mnie grubość “Iluzji”, myślałam, że akcja skończy się w połowie, a ja będę się nudziła. Bardzo się myliłam, autor wciąga nas w śledztwo już od pierwszej strony i nie jesteśmy się w stanie nudzić, bo do samego końca trzyma w napięciu i zaskakuje. Brutalne morderstwa, zawiłe śledztwo, tajemnicza sprawa sprzed lat, mylące tropy i niedościgniony tajemniczy morderca to wszystko znajdziecie w Iluzji. To kryminał, który powinniście przeczytać ! Już nie mogę się doczekać trzeciej części!