Martwy za dnia

Wiktoria to młoda kobieta, która mieszka ze swoim ukochanym kotem, Mefisto. Prowadzi zwyczajne życie, skupione w głównej mierze na pracy. Aż do czasu... Pewnej nocy nawiedza ją koszmar senny, który okazuje się.. rzeczywistością. W jednej chwili kobieta traci wszystko, pracę, przyjaciół, poczucie bezpieczeństwa. Przez chwilę nawet sama jest gotowa uwierzyć, że to co ją spotyka to wytwór wyobraźni. Jednak pojawia się światełko w tunelu i przyjazna dłoń małej, zakrwawionej dziewczynki-ducha, która wskaże Wiktorii, jak walczyć z tym co inni uważają za obłęd, i gdzie szukać pomocy. "Martwy za dnia" to książka, która zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Takie wielkie wow! Nigdy do tej pory nie czytałam czegoś podobnego. Thriller chrześcijanski, te dwa słowa zawierają wszystko. Historia, która obezwładnia czającym się na każdej stronie strachem, wwiercająca się w umysł czytelnika. Gdybym miała ją zobrazować, byłaby niczym szpony trzymające w uścisku. Shua, to pół demon, pół człowek, odrażająca istota, przez którą omijałam czytanie tej historii wieczorami. Podziwiam autorkę za umiejętność stworzenia takiej kreatury, która genialnie odzwierciedla ludzkie lęki. Atakuje z nienacka i potrafi wyssać z człowieka życie. Obnaża słabości, zamyka w niewoli i spycha w czeluście samotności, zniechęcenia, braku sensu. Ale historia wykreowana przez autorkę nie pozostawia nas w ciemnościach. Tutaj, tak jak w życiu, ostatnie słowo nie należy do zła. Za pośrednictwem swojej bohaterki i walki, którą podjęła, pani Ewa otwiera nam serca i oczy na Bożą obecność, na Jego zawsze wyciągniętą dłoń i potężną moc. Jest tylko jeden warunek, musimy tego chcieć. Ta historia zmusza do wielkiej refleksji, do przyjrzenia się sobie, swojemu życiu, relacji z Bogiem, ale i z naszymi lękami. Czy je pielęgnujemy, czy dopuszczamy do głosu i pozwalamy, by kierowały naszym życiem? Końcówka opowieści bardzo poruszyła moje serce. Czytałam ją ze wzruszeniem i wielkimi emocjami. To olbrzymia dawka nadziei, na to, że dopóki żyjemy nigdy nie jest za późno.

Wiktoria to młoda kobieta, która mieszka ze swoim ukochanym kotem, Mefisto. Prowadzi zwyczajne życie, skupione w głównej mierze na pracy. Aż do czasu... Pewnej nocy nawiedza ją koszmar senny, który okazuje się.. rzeczywistością. W jednej chwili kobieta traci wszystko, pracę, przyjaciół, poczucie bezpieczeństwa. Przez chwilę nawet sama jest gotowa uwierzyć, że to co ją spotyka to wytwór wyobraźni. Jednak pojawia się światełko w tunelu i przyjazna dłoń małej, zakrwawionej dziewczynki-ducha, która wskaże Wiktorii, jak walczyć z tym co inni uważają za obłęd, i gdzie szukać pomocy.

"Martwy za dnia" to książka, która zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Takie wielkie wow! Nigdy do tej pory nie czytałam czegoś podobnego. Thriller chrześcijanski, te dwa słowa zawierają wszystko.

Historia, która obezwładnia czającym się na każdej stronie strachem, wwiercająca się w umysł czytelnika. Gdybym miała ją zobrazować, byłaby niczym szpony trzymające w uścisku. Shua, to pół demon, pół człowek, odrażająca istota, przez którą omijałam czytanie tej historii wieczorami. Podziwiam autorkę za umiejętność stworzenia takiej kreatury, która genialnie odzwierciedla ludzkie lęki. Atakuje z nienacka i potrafi wyssać z człowieka życie. Obnaża słabości, zamyka w niewoli i spycha w czeluście samotności, zniechęcenia, braku sensu. Ale historia wykreowana przez autorkę nie pozostawia nas w ciemnościach. Tutaj, tak jak w życiu, ostatnie słowo nie należy do zła. Za pośrednictwem swojej bohaterki i walki, którą podjęła, pani Ewa otwiera nam serca i oczy na Bożą obecność, na Jego zawsze wyciągniętą dłoń i potężną moc. Jest tylko jeden warunek, musimy tego chcieć. Ta historia zmusza do wielkiej refleksji, do przyjrzenia się sobie, swojemu życiu, relacji z Bogiem, ale i z naszymi lękami. Czy je pielęgnujemy, czy dopuszczamy do głosu i pozwalamy, by kierowały naszym życiem?

Końcówka opowieści bardzo poruszyła moje serce. Czytałam ją ze wzruszeniem i wielkimi emocjami. To olbrzymia dawka nadziei, na to, że dopóki żyjemy nigdy nie jest za późno.

Mieliście kiedyś taką sytuację, że naoglądaliście się różnego rodzaju horrorów czy strasznych opowieści w nocy i akurat zachciało się wam iść do toalety? Obstawiam, że tak. A czy w trakcie drogi do niej mieliście „schizy”, że widzicie jakieś duchy? Widziałam o takich sytuacjach mnóstwo memów na Instagramie i jeśli mam być szczera – przez nadmierne myślenie o tym i dużą strachliwość mam co noc takie wizje, nawet jeśli tych horrorów nie obejrzę. Pędzę do łazienki tak szybko, jakbym biegała na zawodach. Takie sytuację są przerażające i nie pozwalają normalnie spędzić wieczoru. Poza tym, można przez coś takiego popaść w paranoję.

Tak dzieje się z Wiktorią - główną bohaterką powieści. A tak naprawdę, my interpretujemy to jako paranoję. Dla niej nie ma nic śmiesznego, co noc przychodzi do niej we śnie’ jakiś demon i powtarza: „ZJEM CIĘ ŁASSSSSICZKO”!

Te trzy wyrazy ciągną się przez większość powieści. Brzmi to przerażająco, zwłaszcza ,kiedy w jej domu pojawia się obraz damy z łasiczką cały we krwi czy też widzi w wannie martwą łasicę. Osobiście oszalałabym, więc umiem wyobrazić sobie strach bohaterki.

Tytuł „Martwy za dnia" możemy łatwo zinterpretować w odniesieniu do demona. Nachodzi on Wiki tylko w nocy, mówi też, że zbiera siły, aby móc atakować za dnia. Tytuł mówi więc nam o tym, że w dzień bohaterka jest bezpieczna, a w nocy może spodziewać się najgorszego.

Czy pojawi się na jej drodze ktoś, kto zdoła pomóc jej wypędzić demona i zasmakować ponownie spokojnego życia? Czy Wiki będzie mogła w końcu spać spokojnie? Sprawdźcie!

Co tu więcej mówić, świetna książka! Serdecznie polecam ją każdemu, zwłaszcza temu, kto lubi dreszczyk emocji!!!

S.P.

Szkolny Klub Recenzenta

Książka wciągająca od pierwszej chwili. Na pierwszych kilkudziesięciu stronach rasowy, rozwijający się thriller, później łagodnie wkracza Chrześcijański Duch. I na koniec mocny świetlisty finał. Powieść napisana świetnym językiem, rzeczywiste i budzące emocje postacie, żywe i współczesne dialogi. Fabuła nieprzewidywalna, morze zaskakujących pomysłów (np. scena z dywanem...). Wielka fantazja osadzona w dzisiejszych realiach i nasycona Wiarą i Nadzieją, okraszona Miłosierdziem. Gorąco polecam!