Pamiętnik diabła

„Tylko wielcy potrafią realizować swoje żądze. Ja jestem największy...”

Nie wiem czy każdy będzie miał takie odczucie, ale można przepaść w momencie, gdy przeczyta się kilka słów z blurba: „Jestem seryjnym mordercą, ludzkim odbiciem diabła. Przedstawiam Ci mój pamiętnik. Gdy go przeczytasz, nic już nie będzie takie samo. Odważysz się?”. Przyznam się, że mnie to wystarczyło. Po takim zaproszeniu nie mogłam nie skorzystać. Odważyłam się…

Początkowo do głowy przychodziły mi porównania do mniej lub bardziej wybitnej powieści Breta Eastona Ellisa „American Psycho”. W miarę jednak jak zagłębiałam się w wątki stworzone przez Bednarka te podobieństwa zaczynały blaknąć. I dobrze, bo kalka z innego dzieła, to byłoby słabe. Na wielką pochwałę zasługuje autor „Córeczek”, bo to debiut i jak na pierwszą powieść w swoim dorobku wypada bardzo dobrze.

Głównym bohaterem i narratorem opowieści jest Kuba Sobański. Kim jest Kuba? To młody dwudziestodwuletni mężczyzna. Niektórzy mogą stwierdzić, że dopiero wchodzi w życie, ale już się w nim zakorzenił. Jest właścicielem penthouse’a w Krakowie i sportowego auta. Ma piękną dziewczynę i studiuje prawo, dzięki czemu marzą mu się prawnicze szczyty. Kuba ma coś jeszcze, ale o tym dowiadują się tylko nieliczni. Jeśli poznasz sekret Kuby, musisz pożegnać się z życiem. I w tym momencie występuje to podobieństwo między „Pamiętnikiem diabła” a „American Psycho” – obaj bohaterowie są seryjnymi mordercami i wydaje im się, że świat dzięki temu będzie bardziej idealny.

Po lekturze „Pamiętnika diabła” w końcu zrozumiałam te różne zdania padające w stronę Bednarka: że nie stroni od okrucieństwa, od realistycznych opisów, a jego książki nie nadają się dla wrażliwych czytelników. Wszystko to prawda. Napięcie i groza udzielają się podczas czytania. Dreszcze przechodzą po całym ciele. W głowie rozlegają się odgłosy jęków, krzyków, rozrywanego ciała, pękających kości. Prawie namacalnie odczuwamy każdy zadany ofierze cios, każdy ból. Może się zdarzyć, że złapiemy się za jakąś część ciała, albo sprawdzimy czy nie leci nam krew.

Książka jest tym bardziej przerażająca, że wszystko, każdą myśl, plan, szczegół poznajemy od strony Kuby. Jednak autor próbuje trochę wytłumaczyć jego złe, bezwzględne zachowanie. Do was należy ocena czy w ogóle można to w jakikolwiek sposób uzasadnić. Niemniej powieść, która stanowi pierwszą część cyklu „Kuba Sobański” polecam, bo to naprawdę dobrze napisana, mroczna historia, ale pamiętajcie, że dla ludzi o mocnych nerwach.

Chyba każdy się ze mną zgodzi, że psychopaci kreowani przez Adriana Bednarka, są uwielbiani przez niejednego czytelnika. A przecież skoro główny bohater jest w książce czarnym charakterem, to nie powinno się mu nawet współczuć, za te wszystkie rzeczy, których się dopuszcza, prawda? No coż… jeśli tak być powinno, to od dawna wiedziałam, że ze mną jest coś nie tak, bo ja to nawet czasami uronię nad nimi łzę :P

„Pamiętnik diabła” to jedna z pierwszych książek autora, która swoją pierwszą premierę miała w 2014 roku, także dość spory czas temu. Teraz wydawnictwo zaczytani postanowiło ją wznowić, co więcej oprócz znanych nam czterech tomów, dostaniemy dwa kolejne, świeżutko powstałe :D Także seria o Kubie Sobańskim doczekała się kontynuacji, ale na nią będziemy musieli jeszcze troszkę poczekać. Tymczasem wróćmy do „Pamiętnika diabła”, który rozpoczyna serie o naprawdę interesującej osobistości jaką jest Kuba Sobański…

Główny bohater książki to 22-latek, który ma wszystko, co niejedna osoba w jego wieku chciała by mieć. Piękna dziewczyna, penthouse w Krakowie, obiecujące studia (chce zostać prawnikiem), sportowe auto oraz oczywiście wygląd ;) Dosłownie chodzący ideał. Jednakże nie jest on taki do końca bez skazy, bowiem Kuba ma sekret i to nie byle jaki sekret. Od czasu do czasu targają nim straszliwe żądze, którym nie umie się oprzeć…Morduje wtedy z tak wielką przyjemnością, że niejedna osoba nie jest w stanie nawet pomyśleć o tych bestialstwach, których on się dopuszcza. Książka „Pamiętnik diabła”, jak sama nazwa wskazuje jest niejako jego pamiętnikiem, a więc przygotujcie się na naprawdę mocne przeżycia..

Uwielbiam książki Adriana Bednarka. Odkąd prowadzę bookstagrama, jestem na bieżąco z tymi wydanymi od 2019 roku :P także, „Pamiętnik diabła” to moje pierwsze spotkanie z „początkami autora”. Nie będę ukrywać, że jak narazie seria z Oskarem Blajerem, to dla mnie numer 1. Ewolucja psychopatów tworzonych przez autora zdecydowanie poszła do przodu, jednakże Kuba Sobański również jest niczego sobie, pomimo tego, że był jednym z „pierwszych” ;) Autor jak zwykle nie szczędzi brutalnych opisów, ciekawych i barwnych morderstw, no i oczywiście masy głównych przemysleń bohatera, dzięki którym poznajemy dość dokładnie jego psychikę. Mroczny i niezwykle tajemniczy klimat tej książki, nie pozwala oderwać się od niej ani na moment. Z ogromną ciekawością śledziłam poczynania głównego bohatera i powiem szczerze, że nieraz łapałam się za głowę, niedowierzając w to co się tu dzieje. I jak Kubę polubiłam od razu, tak Julia grała mi tak na nerwach, że myślę, że spokojnie sama bym się jej pozbyła na początku tej książki :P o ludu, ależ ta dziewczyna była irytująca! Fabuła jak najbardziej na plus, jednakże część opisów bez problemu można by wyrzucić, bo przez nie momentami książka mi się dłużyła. Finalnie jestem zadowolona z lektury i gorąco ją Wam polecam - tylko ostrzegam, że niektóre opisy są dość drastyczne i brutalne, także wrażliwi mogą być zniesmaczeni :P Już nie mogę doczekać się kontynuacji przygód Kuby ;)

Czy diabła można spotkać na ulicach miastach? Czy może ukrywać się w czyjejś duszy, zawładnąć człowiekiem? Zdecydowanie… Kuba Sobański to diabeł wcielony! Z pozoru mogłoby się wydawać, że to miły, sympatyczny, bardzo inteligenty i przystojny facet. Student, koleś który potrafi się zabawić, ale ma w sobie mrok i gwarantuje Ci, że nigdy nie chciałabyś spotkać go na swojej drodze, jeśli to właśnie Ty wpadniesz mu w oko…

Historia, którą przedstawia nam @adrian_bednarek_pisarz jest zatrważająca! Bohater z biegiem fabuły pokazuje na co go stać, a uwierzcie mi, że każdy następny fragment jest coraz bardziej brutalny i okrutny. To co dzieje się w jego umyśle, aż przechodzi ludzkie pojęcie, ale z drugiej strony tak trudno się oderwać od jego myśli. Mimo wszystko, mimo strachu i przerażenia chcesz wiedzieć więcej. Aż boję się pomyśleć do czego będzie jeszcze zdolny, bo #pamiętnikdiabła to zaledwie początek… Za jego miłym uśmiechem kryje się czyste zło, a do tego koleś potrafi doskonale manipulować.

Zapytasz skąd u niego tyle agresji? Wszystko miało swój początek lata temu, kiedy był małym chłopcem, to ówczesne wydarzenia sprawiły, że stał się potworem. Nie zdradzę Ci jakie wydarzenie stało się „momentem zapalnym”, jeśli masz odwagę wedrzeć się do jego umysł sam, Czytelniku, poznaj prawdę. Mogę Ci zagwarantować, że będziesz się momentami bał, ale „wchodzenie” w umysł mordercy jest fascynujące!

To drugie wydanie tej historii, nowe, zmienione… co prawda nie czytałam wcześniejszej wersji i nie mogę powiedzieć czym się owe różnią, ale przyznaję, że jest moc!

Wiem też, że obok twórczość autor nie będę przechodzić obojętnie. Ta książka to niezła cegiełka, ale nie odczułam ani przez jedną krótką chwilę momentu znużenia, wręcz przeciwnie, zadawała, sobie pytanie: to już? to koniec? Czekam na więcej!