Separacja

Emil Stompor bohater wykreowany przez Aleksandra Sowę doczekał się godnej zastępczyni. I choć „Separacja” to dopiero początek kryminalnej drogi Olgi Olszewskiej widać i czuć potencjał jej śledczych umiejętności. A to wszystko jest zasługą policjanta, który obecnie w polskiej literaturze kryminalnej zdobywa kolejne belki w rankingu najlepszych pisarzy. Zatem jeśli sięgniecie po kryminał napisany przez Aleksandra Sowę, możecie mieć pewność, że czeka Was prawdziwa czytelnicza uczta. Ta, do której zaprasza nas opolski autor, jest gwarancją mocnych wrażeń w klimacie skandynawskiego noir. Wszak kryminalną intrygę stworzył pisarz, który w swej policyjnej karierze niejedną rozwiązywał. Zatem doskonale zna się na tej robocie i równie doskonale przelewa ją na papier.

„Separacja” to pierwsza część trylogii. To kolejna książka autora, na kartach której fenomenalnie „dryblinguje” naszymi emocjami. Emocjami, które potęgują na sile wraz z kolejnymi elementami fabuły, do których docieramy podczas prowadzonego śledztwa. I przyznam szczerze, że tym kryminałem pisarz trafił w samo okienko, sprawiając, że książka trafia na samą górę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Co więcej, autor podniósł wysoko poprzeczkę, czyniąc polski kryminał jeszcze bardziej wartościowym. Zatem jeśli szukaliście wartościowego kryminału z górnej półki, to „Separacja”, sprawi, że nie będziecie chcieli rozstawać się z Olgą Olszewską.

Fenomenalnie skonstruowana kryminalna zagadka, która nie pozwoli Wam oderwać się od lektury. Skandynawski klimat noir, który przesiąknie każde włókna Waszej czytelniczej natury. Hipnotyzująca atmosfera, która sprawi, że wpadniecie w wir czytania. Tajemnice, zbrodnie oraz walka z demonami przeszłości, które pozostawią ślad w Waszej czytelniczej psychice. Doskonała kreacja głównej bohaterki Olgi Olszewskiej, która trafia do naszych czytelniczych serc. To wszystko sprawia, że „Separacja” zasługuje na miano bestsellera, no i oczywiście na filmową adaptację, która śmiało może konkurować z hitami wszech czasów. Wierzę mocno w to, że za jakiś czas spotkamy się z Olgą na szklanym ekranie. Czy to w kinowej sali, czy w domowym zaciszu. Aleksander Sowa stworzył materiał, o który powinni się bić filmowi producenci.

Sprawa, której podejmie się Olga Olszewska wymagać będzie od niej nie tylko śledczych umiejętności, lecz również, a może przede wszystkim mocnej psychiki, aby nie (u)paść pod naporem tajemnic. Sekretów, które będą również walką z własnymi słabościami, demonami. Czy Olga zdoła wyjść cało z tej konfrontacji? Przekonajcie się sami i sięgnijcie po „Separację”, prawdziwy i jakże rasowy kryminał z krwi i kości. Czy były milicjant Marian Żwirski i oficer Bernard Bednar również nie dadzą uwikłać się w polityczne zależności? Koniecznie poznajcie prawdę i sięgnijcie po tę książkę, lecz uważajcie ten kryminał uzależnia! I bardzo dobrze!

Mroczny, ostry, okrutny, wymagający myślenia i kojarzenia faktów. Najnowszy swój kryminał Aleksander Sowa napisał w stylu skandynawskiego noir. Wciąga czytelnika w świat, w którym rządzą tajemnice i intrygi. Zbrodnia jest tym bezwzględniejsza, że dotyczy dzieci.

Zostają porwane dzieci znanego działacza mniejszości niemieckiej. Nie ma żądania okupu. Ani policja, ani prywatny detektyw nie mogą odkryć, o co tak naprawdę chodzi: o politykę, pieniądze, zemstę. Sprawą zajmuje się Olga Olszewska, policjantka oddelegowana do tej sprawy z Warszawy do Opola i dwóch miejscowych: były milicjant Marian Żwirski i doświadczony oficer Bernard Bednar. Każdy ma swoje przeżycia, swoje sekrety, które zakłócają też pracę. Porywacz myli tropy, policjanci szukają nie tam, gdzie trzeba. Ludzka tragedia i moralne wybory, często nietrafione to oś, wokół której kręci się akcja.

Autor zadbał o to, by czytający był zaskakiwany zwrotami akcji, pościgami, co powoduje, że napięcie rośnie z każdą stroną. Mroczny nastrój podkreślają opisy zimowego Opola. Bohaterowie tak jak w prawdziwym życiu muszą podejmować wybory i często są one nietrafione, niemoralne, krzywdzące. Aleksander Sowa pokazuje jak łatwo kogoś osadzić na podstawie jednego oskarżenia, niesprawdzonej pogłoski, a życie nie jest czarno-białe. Dramaty policjantów przeplatają się z dramatami ofiar.

Postaci są na tyle prawdziwie zarysowane, że łatwo jest się z nimi, z ich dylematami, z ich losami utożsamić. Ich wybory zmuszają czytelnika do zastanowienia się nad własnymi, nad tym, co tak naprawdę jest najważniejsze w życiu, nad popełnionymi błędami. Policjanci są zdeterminowani, by znaleźć winnego, także dla siebie. Jeżeli tego nie zrobią, będzie to kolejna trauma, która zaważy na ich życiu.

Powieść, która ma dwie warstwy: kryminalną – pościgu za złym, zemsty, sprawiedliwości, ale też tą drugą psychologiczną – walkę z samym sobą, ze swoimi uprzedzeniami, słabościami, sekretami, samotnością i brakiem wiary w ludzi. Dla mnie ta druga była znacznie ciekawsza.

Książka dla tych, którzy lubią ciężkie, duszne od emocji kryminały, w których tak naprawdę nikt nie okazuje się być zwycięzcą.

Kolejna książka, którą czytałam ostatnio, dotyka spraw polityki, ale też morderstw dzieci. Przeczytacie „Separację” Aleksandra Sowy, to sięgnijcie też po „Ofiary władzy” Ingi Ergen i Bartosza Kurka.

Świetna wiadomość jest też taka, że Olga Olszewska będzie powracać w kolejnych powieściach tak jak niegdyś Emil Stompor.

Po książkę "Separacja" sięgnęłam właściwie bez zastanowienia. Aleksander Sowa to autor, którego nazwisko od razu kojarzy mi się z dobrym, klimatycznym kryminałem. To nie jest moje pierwsze spotkanie z jego twórczością, więc wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Otóż na pewno mrocznej historii, wciągającej fabuły i bohaterów z krwi i kości. Autor po raz kolejny udowadnia, że wie, jak pisać kryminały trafiające idealnie w mój gust.

Tym razem trafiamy do Opola, miasta, które nie tylko tworzy tło, ale wręcz żyje na kartach powieści. Jego mroźna, duszna atmosfera od pierwszych stron wciąga czytelnika, sprawiając, że nie sposób się oderwać. To tutaj znika dwójka dzieci. Czy to są ofiary? A może element politycznej gry? Ojcem dzieci jest kontrowersyjny działacz mniejszości niemieckiej, co dodatkowo komplikuje sprawę i stawia śledczych w wyjątkowo trudnej sytuacji.

Sprawę prowadzi Olga Olszewska, jest to silna, ambitna policjantka, która nie boi się wyzwań. Od razu poczułam do niej sympatię, nie jest papierową postacią, ale kobietą z przeszłością, emocjami i własnymi lękami. Towarzyszą jej Marian Żwirski, były milicjant, oraz doświadczony oficer Bernard Bednar. Każdy z nich wnosi do śledztwa coś innego. Inny bagaż doświadczeń, inne podejście, ale jedno ich łączy: chęć poznania prawdy. Choć nie jest to łatwe. Bo w "Separacji" każda odpowiedź rodzi kolejne pytania, a każda decyzja niesie za sobą konsekwencje.

To nie jest tylko kryminał. To także opowieść o wyborach moralnych, o wewnętrznych rozterkach, o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć. Aleksander Sowa nie boi się trudnych tematów, wręcz pokazuje, jak łatwo można manipulować faktami, jak wielki wpływ mają media, a także jak bardzo polityczne układy potrafią zaszkodzić nawet najbardziej rzetelnemu śledztwu.

Styl autora jest wyważony, spokojny, ale jednocześnie bardzo sugestywny. Nie ma tu niepotrzebnych ozdobników, każde słowo ma znaczenie, każde zdanie popycha fabułę do przodu. Atmosfera jest gęsta, ciężka, ale dokładnie taka, jakiej oczekuję po dobrym kryminale w stylu noir.

Książka z pewnością spodoba się czytelnikom, którzy lubią nieoczywiste historie, mocne postacie i mroczny klimat. Jeśli szukasz powieści, która trzyma w napięciu, ale też zostawia ślad w myślach długo po przeczytaniu "Separacja" jest dla Ciebie. To książka, która nie tylko opowiada o przestępstwie, ale przede wszystkim zmusza do refleksji: co tak naprawdę jest sprawiedliwością i jak wiele jesteśmy w stanie poświęcić, by ją osiągnąć?