Zosia

„Zosia” to poruszająca opowieść o dziewczynce, której przyszło żyć u schyłku XIX wieku. W czasach, kiedy ludzie żyli raczej skromnie. Były to trudne czasy. Nauki pobierali tylko chłopcy. Zosia marzyła również o pogłębieniu swojej wiedzy i dlatego chciała wstąpić do klasztoru.

Książka pokazuje zarówno smutki, jak i radości dziewczyny, która dorasta w odrodzonej Polsce. Przez kolejne lata poznajemy jej dorastanie, rodzinne dramaty, trudne wybory oraz życie na tle wielkich wydarzeń historycznych, tj.: I wojna światowa, dwudziestolecie międzywojenne czy burzliwe przemiany społeczne w Polsce.

Autorka posiada lekki i przyjemny styl pisania, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko, pomimo że ma aż 600 stron. Narracja prowadzona tutaj jest z perspektywy głównej bohaterki, co pozwala lepiej ją poznać, zrozumieć i poczuć to, co ona czuła. Nie jest to powieść nastawiona na dynamiczną akcję. To historia, która rozwija się spokojnie, skupiając się bardziej na emocjach, relacjach rodzinnych i przemianie bohaterów niż na spektakularnych zwrotach akcji.

Dużym plusem tej książki jest postać Zosi. Jest to silna osoba, której przyszło żyć w trudnych czasach. Autorka bardzo dobrze ukazała jej przemianę z małej dziewczynki w kobietę, której przyszło podejmować trudne decyzje. Kolejnym plusem jest opis ważnych wydarzeń historycznych i życie prostych ludzi.

Książkę bardzo polecam tym, którzy lubią sagi rodzinne i powieści obyczajowe, których akcja rozgrywa się w burzliwych czasach.