Decyzja

Książki Piotra Kościelnego nie są po to, aby pokazać, że świat jest piękny, bajkowy, delikatny w swojej odsłonie. Wręcz przeciwnie- autor w bardzo dosadny sposób uzmysławia czytelnikom, że wiele osób, w wyniku traum z przeszłości, ląduje na samym dnie drabiny społecznej. Narkomani, alkoholicy, pedofile, dilerzy czy zwyrodnialcy, których podnieca przemoc fizyczna i psychiczna istnieli kiedyś, istnieją teraz i będą istnieć także w przyszłości. Wszystko zależy od wytyczonych przez siebie ścieżek, a także od posiadanego wsparcia, którego często nie zauważamy i też nie doceniamy, a szkoda…

Autor „Decyzji” i innych równie mrocznych powieści wywołuje w nas strach i niedowierzanie, lecz każdy skonstruowany prze niego wątek jest oparty na bardzo solidnych obserwacjach. Piotr Kościelny, jako prywatny detektyw czy nauczyciel samoobrony, widział niejeden objaw zła czy zepsucia moralnego. Dlatego właśnie pisarz też niczego nie koloryzuje i nie zamiata pod dywan wciąż szerzącego się zła.

„Decyzja” to powieść osadzona w czasach współczesnych. To dobrze, gdyż główny wątek jest coraz bardziej ujawniany przez media. W przypadku tego, co zaserwował nam autor, można powiedzieć, że potrójne espresso jest niemalże lurą. Akcja od razu jest mocna, niewiarygodna, na dodatek bardzo, ale to bardzo smutna i przygnębiająca nie tylko żeńską część czytelniczą.

We Wrocławiu, konkretnie w 2018 roku, zbieracz złomu odnajduje zwłoki noworodka. Okazuje się, że dziewczynka żyła tylko kilka godzin, a przyczyną śmierci było uduszenie. Pozostawienie zwłok dziecka na śmietniku przeraża, ale jest zjawiskiem mocno szerzącym się nie tylko w powieściach grozy, ale też w codziennym życiu. Od razu zadajemy sobie pytanie: kto dokonał tak makabrycznej zbrodni i teraz się ukrywa? Dlaczego dziecko nie zostało oddane w szpitalu? Dlaczego nikt nie zaniósł dziewczynki do całodobowego Okna Życia? Czy można tę makabrę usprawiedliwić? Jest tutaj wiele pytań, ale po lekturze zrozumiałam coś jeszcze. NIGDY nie można oceniać kogoś z góry, piętnować i mówić :ja bym tego nie zrobił/nie zrobiła. Tego typu założenia przypominają mi trochę telewizyjne konkursy. Widzowie zawsze są mądrzy, ale tylko przed telewizorami. W studio zapewne strach by ich zjadł, ale przecież łatwo wieszać na kimś psy czy śmiać się z potyczki uczestnika, nieprawdaż?

Wspomnianą wyżej sprawą kryminalną zajmie się przede wszystkim komisarz Wojciech Kosowski nazywany Kosą. Mężczyzna kocha swoją pracę, a gdyby tylko mógł, często odstąpiłby od przepisów w przypadku morderców. Sam ma nastoletniego syna z poprzedniego małżeństwa, a teraz ułożył sobie życie z życzliwą i mądrą Anną. Jego działania policyjne pokazują nam, że praca w wydziale kryminalnym to nie pięknie nakręcony serial. Prowadzonych spraw jest bardzo dużo, a widok zmasakrowanych zwłok na pewni nie jest dla każdego. Niestety, wszędobylscy gapie nie potrafią przestać się wtrącać i bawić w tak zwaną pocztę pantoflową. Czy sprawa zamordowanej dziewczynki zostanie pomyślnie rozwiązana? Sami to sprawdźcie.

Morderstwo noworodka to nie jedyny temat podjęty przez Piotra Kościelnego, ale ja nie chcę zdradzać więcej szczegółów. Dodam tylko, że powieść obfituje w zwroty należące do gwary więziennej i slangu policyjnego, ale i ten problem autor bardzo dobrze rozwiązał. Książka wyposażona jest bowiem w słowiczek wyjaśniający każdy zakodowany zwrot.

Książka mocno mnie pochłonęła i koniecznie chciałam dotrzeć do końcowych stron. Często miałam ochotę wręcz krzyczeć i płakać, a wszystko to za sprawą, Justyny i Sławka, bohaterów pierwszoplanowych Co więcej, wielu czytelników zapewne uzna, że świat jest mocno niesprawiedliwy. Jedni marzą o dziecku, kochanym bobasku, podczas gdy inni…. No właśnie…

„Decyzja” to z całą pewnością bardzo udana powieść pisarza. Czytanie rozdziałów aż boli, ale o to zapewne chodziło. W życiu nie widziałam też bardziej wymownej i przejmującej okładki. Czekam na więcej.

Piotr Kościelny to na co dzień prywatny detektyw, który po godzinach zajmuje się wymyślaniem beletrystycznych, kryminalnych historii. "Decyzja" to jego jedenasta powieści, ale pierwsza, po którą sięgnęłam. Zapowiadana jako mocna, brutalna i wstrząsająca, okazała się właśnie taka, ale w inny sposób niż zakładałam. Bo określenia wpisują się w ciężar tematu jaki jest w niej poruszany. Mianowicie książka w sposób bardzo rzetelny, obrazowy i szeroki, a równocześnie z naprawdę dużym wyczuciem, opisuje zjawisko przemocy domowej w rodzinie patologicznej od samego początku, aż po mocno tragiczny finał. Temat opisywany jest między innymi z perspektywy kobiety, która w tym związku jest ofiarą, ale opis ten jest mocno reporterski, oszczędny, przez co autor nie wpadł w zasadzkę nie całkiem realnie oddanych emocji. A mimo to czytelnik obserwuje jak łatwo przegapić sygnały, że coś jest nie tak, aż okazuje się, że na zmianę, ucieczkę jest już za późno. Beznadzieja, brak pomocy i wiary innych, ogólnie panująca znieczulica to coś, z czym boryka się bohaterka książki, ale i w świecie realnym wiele ofiar przemocy. Książka świetnie unaocznia ten problem i wstrząsa na tyle, że może zmienić postrzeganie problemu, zmusić czytelnika do reakcji w świecie rzeczywistym. Oczywiście jest to fikcja literacka, a więc i intryga kryminalna i kreacje postaci mają tu swoje ważne miejsce i są opisane naprawdę świetnie. Do tego prosty styl i króciutkie podrozdziały z retrospekcjami, dzięki czemu ciekawość czytelnika utrzymana jest cały czas na stałym, wysokim poziomie. Świetna książka, ważny temat, gorąco polecam!

„Przemoc domowa (w rodzinie) – zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny, mąż, żona lub inna osoba wspólnie zamieszkująca, lub gospodarująca próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców, dziadków, teściów itp., używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu zranienia moralnie lub fizycznie”.

Niebieska linia, tel. 116 123

Chwilami czułam obrzydzenie, ale przeważała złość. Książka jest bardzo dosadna, realistyczna, mroczna, to niewstrząsający thriller kryminalny (zdanie z okładki), to obraz dramatu, rozpaczy, bezsilności i bólu. Twardy, suchy przekaz. Brud doznań i pomiędzy tym wszystkim nieśmiałe próby normalności.

Napisana tak, że chce się ją czytać, jednak treść sprawia, że może niekoniecznie. Prosty język, bez szafowania mądrymi, wydumanymi zwrotami. Zwięzłe rozdziały, bez ubarwiania kwiecistością językową bohaterów, mocny przekaz. Dwie strony medalu…

„… gdy chłop baby nie bije, to jej wątroba gnije”.

Gdzie przebiega granica moralności społecznej? Kto ją ustala?

NASZA DECYZJA

Jak najkrócej zrecenzować tę książkę? Boli.

Typowa sprawa kryminalna, morderstwo, śledztwo. Tylko że my od początku wiemy kto zabił. To policjanci szukają winnego, my mamy poznać motywy tej zbrodni, zrozumieć decyzję matki która zabija swoje dziecko.

Ostatnio brałam udział w szkoleniu na którym była zabawa pt. "Kto jest winien śmierci X". Nie kto zabił, bo to było wiadomo od początku, tylko kto zawinił. Dokładnie z taką sytuacją mamy do czynienia w tej książce. Kto zawinił? Wiecie kto? Wszyscy. My wszyscy jesteśmy winni. Sąsiedzi, bo nie chcą się wtrącać i boją się zareagować gdy komuś za ścianą dzieje się krzywda. Policja i sądy, bo nie pomogą i chronią kata zamiast ofiarę. Rodzina, bo ważniejsze są pozory lub religia. Oprawca, który z osoby, którą przysięgał kochać i szanować robi worek treningowy. Ale też sama ofiara, która nie potrafi wyzwolić się z toksycznej relacji. Nagromadzone latami krzywdy, coraz większe zło które dotyka człowieka powodują, że nie widzi wyjścia i podejmuje decyzję od której już nie ma odwrotu.

Autor wyzwala tą książką tak ogromne emocje, że nie da się przez nią przejść bezboleśnie. Kolejna doskonała pozycja od Piotra Kościelnego.

Jeśli o thrillerach mowa, to jest pewien autor, który nie tylko tworzy wybitne mroczne powieści, ale także nigdy nie zawodzi. Jeśli na okładce widnieje nazwisko @detektyw_piotr_koscielny, wiem, że czeka mnie czytelnicza uczta na najwyższym poziomie.

Tak też jest w przypadku „Decyzji”, pierwszorzędnego, wstrząsającego, piekielnie mocnego thrillera, a to za sprawą tematyki, wokół jakiej oscyluje - przemocy domowej. Zarówno tej psychicznej, jak i fizycznej. To nie wszystko, autor bowiem pokusił się również o zabranie głosu w sprawie pedofili, handlu dziećmi…

Długo po lekturze nie umiałam się otrząsnąć, długo rozmyślałam, analizowałam. Nie ukrywam - to trudna pozycja, taka na granicy thrillera i dramatu. Moment, w którym zapomniałam, że czytam o bohaterach fikcyjnych był momentem przełomowym, uzmysłowiłam sobie bowiem, że TO się dzieje naprawdę, że to dramat tysięcy rodzin, że to grzech tysięcy ludzi, którzy wiedzą, a udają, że problemu nie ma. Nie widzą, nie słyszą. Znieczulica to największy grzech społeczeństwa. Z przykrością obserwuję go na każdym kroku. Autor dobitnie zaś ukazał jego konsekwencje.

Uważam, że to powieść, którą powinien przeczytać każdy. Nie zasłaniać się wrażliwością, delikatnością. Nie, nie. Czasem, by obudzić się z letargu, potrzebujemy wstrząsu.

Dla mnie „Decyzja” jest krzykiem. Wołaniem o uwagę. Nakazem oprzytomnienia i zwrócenia uwagi na drugiego człowieka.

Kiedy wiesz, że komuś dzieje się krzywda, a mimo to milczysz, jesteś współwinny.

Pamiętaj o tym.

Z całego serca dziękuję autorowi za zabranie głosu w tej arcyważnej kwestii.

Mógłbym wiele napisać o najnowszej książce Piotra Kościelnego. Każdy, kto zna twórczość tego pisarza doskonale wie, że jego książki można brać w ciemno. „Decyzja” to najnowsza książka, w której nasze emocje wystawione są na największą próbę. Zatem bądźcie gotowi na ostrą czytelniczą jazdę bez trzymanki. Zasiądźcie mocno w fotelach i dajcie rzucić się w wir tej historii. Historii nie łatwej, mrocznej, brutalnej do szpiku kości. Jeśli jesteście wytrawnymi czytelnikami kryminałów, to ta książka zaspokoi Wasze apetyty, sprawi, że będziecie zbierać szczękę z podłogi.

Na kartach najnowszej książki Piotra Kościelnego udajemy się do Wrocławia. Tutaj w 2018 roku doszło do makabrycznego znalezienia zwłok noworodka. Wydział zabójstw Komendy Wojewódzkiej Policji zrobi wszystko, aby znaleźć odpowiedzi na kluczowe pytania w tej brutalnej zbrodni. Zbrodni, która odciśnie piętno na psychice śledczych. Kto zabił noworodka? Dlaczego? To tylko nieliczne pytania, które cisną się nam na usta podczas czytania tej książki.

Dosadny, mocny język, wstrząsająca historia, która daje do myślenia są mocnymi punktami „Decyzji”. Również ukazanie pracy organów ścigania jest wielkim plusem. Wszak Piotr Kościelny na tej pracy zna się jak mało kto. Zatem jeśli szukacie mocnego kryminału, wstrząsającego thrillera, to koniecznie zdecydujcie się na „Decyzję”.

Piotr Kościelny mocno trafia do naszych emocji. Zadaje pytania. Zmusza do refleksji oraz uważności na zło, oraz krzywdę kobiet. Dlatego tak ważne jest to, aby być czujnym, reagować! Autor przez lata był prywatnym detektywem i jak sam podkreśla, w swej twórczości daje wyraz temu, z czym zetknął się w swej pracy – z patologią, brudem i przemocą. Piotr Kościelny niczym Mike Tyson znokautował mnie! Długo musiałem zbierać się po przeczytaniu tej książki.

Nie ukrywam, że „Decyzja” to jeden z najmocniejszych kryminałów, które przeczytałem. Historia, która ukazana jest na jego kartach mocno mną wstrząsnęła, targała moimi emocjami. Przemoc domowa jest problemem, którego nie można zmieść pod dywan. To, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami wielu rodzin jest bulwersujące. Autor otwiera nam oczy!

Jeśli wiele oczekujecie i wymagacie od kryminałów, to sięgnijcie po „Decyzję”. Zdecydowanie polecam!

Książka „Decyzja” ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca

„Zło potrafi zatruć nie tylko umysł, ale i duszę”.

To często jest po prostu schemat. Mniej lub bardziej tożsamy.

Najpierw on jest cudowny – kochający, opiekuńczy, wyrozumiały. A przynajmniej taki się wydaje. Potem nagle, ale powoli - wszystko się zmienia.

Pierwszy cios.

Przeprosiny i obietnica, że przecież to się więcej nie powtórzy.

A potem przemoc staje się normą.

Cztery ściany, płacz, krzyk, siniaki, otarcia, strach - głusi i ślepi sąsiedzi. Rodzina i przyjaciele, którzy wierzą, że wszystko jest w porządku, bo tak wygodniej. Górnolotne przekonania o tym, że dziecko musi być wychowywane w pełnej rodzinie. A to, że jego ojciec katuje matkę, a czasem i je – to przecież tak już jest..

Przemoc – fizyczna, psychiczna, seksualna, ekonomiczna, czy ta wynikająca z zaniechania – to zawsze zło..

Nowy thriller Piotra Kościelnego pt.: „Decyzja” dotyka kilku trudnych tematów i daje do myślenia. Na wybranym przykładzie, niemal żywcem wyciętym z blokowiska jakich są miliony, wyjaskrawiając niektóre aspekty – ale bez koloryzowania Autor przedstawia brutalną rzeczywistość. Obnaża ludzkie dramaty i zdziera maskę obłudy zasłaniającą twarze sprawców przemocy domowej. Mamy tu też wątek pedofili i handlu ludźmi, problem braku dostępu do aborcji, wciąż niskiej świadomości problemów społecznych. Autor bez ogródek pokazuje, jak żyjąc wśród ludzi można spadać w bezdenną przepaść i nikt nie wyciągnie pomocnej dłoni.. Bo łatwiej nie wiedzieć, nie widzieć, nie wtrącać się – wygodniej ocenić. Tylko, że nie każdego stać, by podjąć tę właściwą DECYZJĘ podlegającą późniejszej ocenie, wtedy, gdy trzeba ją podjąć. Bycie niemym świadkiem to nie jest dobre wyjście..

Ta historia szarpie nerwy, budzi niepokój, uświadamia powagę sytuacji i budzi takie emocje, że ciężko jest odebrać ten tak ważny przekaz na zimno, bez osobistej refleksji..

Polecam.

Witajcie. Tym razem wzięłam do ręki bardzo tematycznie trudną książkę, a mianowicie "Decyzję" Piotra Kościelnego. Nie jest to powieść dla niepełnoletnich czytelników. Znajdziecie tutaj bardzo ciężkie tematy, między innymi zabójstwo noworodka, przemoc fizyczną i psychiczną oraz ciche przyzwolenie na przemoc wobec własnych dzieci.

Najnowszą powieść Piotra Kościelnego czytałam z olbrzymim przerażeniem. Niektóre sceny są tak drastyczne, że aż się nóż w kieszeni otwiera. Byłam zła na to, że nasza bohaterka była regularnie bita przez męża i nikt z sąsiadów nawet nie raczył jej pomóc. Rodzice mówili, żeby jeszcze dała szanse swojemu mężowi. Szok i niedowierzanie. Gdyby moim córką źle się działo, to nigdy nie odesłałabym ich do mężów. Przygarnęłabym je i ich dzieci, a z mężami bym się rozprawiła. Ale to jestem ja, niestety nie wszyscy ludzie mają tyle odwagi. W tym momencie nie patrzyłabym na to co mówi nasza religia.

Co może zrobić maltretowana kobieta, której życie wisi na włosku? Nie może odejść, bo cierpi na "syndrom sztokholmski", czyli psychicznie przywiązana jest do swojego oprawcy. Myśli, że ze swoim problemem jest sama i nie ma dla niej ratunku. Boi się o życie swojej małej córeczki. Dla niej jest gotowa przyjmować najgorsze ciosy. Sławek-oprawca uwielbia pić alkohol aż do upadłego. W domu może nie być jedzenia, ale picie procentowe musi być. Nie pracuje. Utrzymuje się z zasiłków, które dostaje jego żona Justyna. Przykre jest również to, że świadkiem awantur i bicia jest ich mała córeczka. Ojciec nie boi się nawet wyzywać trzyletniej dziewczynki. To jest bardzo przykre.

Jeżeli jesteście w podobnej sytuacji, to nie bójcie się prosić o pomoc. Jeżeli nie chcecie zwrócić się do rodziny lub nie macie w niej oparcia, to zawsze możecie skorzystać między innymi z:

* Ogólnokrajowego bezpłatnego telefonu zaufania Women's Aid

1800 341 900, 24/7

* Niebieskiej Linii - (Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dla Ofiar Przemocy Domowej) 800 12 00 02

Gdyby nasza bohaterka wiedziała o istnieniu takich stowarzyszeń, to zapewne nie doszłoby do ogromnej tragedii.

Powiem wam, że najgorsi w tym wszystkim są ludzie, którzy nie znając całej prawdy, oceniają i obrażają, zamiast pomóc.

Ile w dzisiejszych czasach jest rodzin, w których dochodzi do wykorzystywania nieletnich za przyzwoleniem własnych matek? Niestety pewnie bardzo wiele. Nie mogę pojąć, jak może do tego dochodzić. To są patologiczne rodziny, przeważnie w nich góruje alkohol, który powoduje zaćmienie rozumów. Współczuję takim dzieciom. W takich przypadkach dochodzi do niechcianych ciąż, których sprawcami są niestety ich ojcowie lub ojczymowie, czasami dziadkowie, bracia, kuzynowie lub kompani od picia. W takim przypadku również powinniśmy reagować. Dziewczynki tak skrzywdzone przez życie również potrzebują pomocy. Jeżeli jesteś w podobnej sytuacji, to nie bój się prosić o pomoc. Zadzwoń:

Telefon 116 111 prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę, jest czynny całą dobę przez 7 dni w tygodniu, także w dni ustawowo wolne od pracy.

Oprócz Justyny i Sławka poznajemy również innych bohaterów między innymi:

- komisarza Wojciecha "Kosa" Kosowskiego, który tutaj będzie miał ręce pełne roboty. Będzie zajmował się różnymi sprawami. Jednak główną jego sprawą będzie odnalezienie sprawcy morderstwa noworodka. Czy to będzie łatwa i prosta sprawa? Oczywiście, że nie. Nikt nie lubi patrzeć na zwłoki tak maleńkiej istotki, która miała całe życie przed sobą. Kim okaże się morderca?

- Karolinę Michalską, która pracuje w wydziale zabójstw od ponad roku. Dzięki jej kobiecej intuicji rozwiązano nie jedną sprawę. Czy i tym razem intuicja jej nie zawiedzie?

Oprócz sprawy morderstwa będziemy tropić kreta w policji. Kto tutaj wynosi informacje? Kto jest nieszczery wobec swoich mundurowych kolegów? Życie jest życiem, dlatego warto ufać jedynie sobie. Policjanci są łatwym celem sprytnych przestępców. Kto wpadnie w ich sidła?

Jak skończy się historia maltretowanej Justyny? Czy w końcu ktoś jej pomoże? Czy przez całe życie będzie musiała się borykać z damskim bokserem?

Ta historia pokazuje nam, że nie wolno być obojętnym na przemoc domową, którą możemy spotkać za ścianą. Warto pomóc innym nim będzie za późno.

Dziękuję autorowi Piotrowi Kościelnemu za poruszenie tak ważnych i niestety lekceważonych przez nas tematów.

Nie ma pozwolenia na przemoc wobec kobiet, mężczyzn, dzieci i zwierząt. Nie możemy pozwolić na to, żeby za ścianą dzieci były molestowane. Zwracajcie uwagę na rodziny, w których króluje alkohol. Tam nic dobrego się nie dzieje. Pomóżmy maltretowanym kobietą, chociażby dając na jakiś czas schronienie. Zazwyczaj takie kobiety niestety nie będą się skarżyły i nie poproszą o pomoc z uwagi na to, że gdyby ich oprawcy się o tym dowiedzieli, nie przeżyłyby tego. Czy musi dojść do tragedii, takiej jak doszło w książce "Decyzja", żebyśmy przejrzeli na oczy?

Mocny, trudny i ważny temat oraz idealnie wykreowani bohaterowie sprawiają, że tę książkę powinien przeczytać każdy dorosły czytelnik.

Damski bokserze pamiętaj, że karma do ciebie wróci. Jak nie w tym życiu to po życiu. Zanim podniesiesz rękę na kobietę lub będziesz chciał skrzywdzić dziecko, pomyśl dwa razy! Czy chciałbyś znaleźć się na ich miejscu? W więziennej celi spota ciebie podobny los. Nikt nie lubi damskich bokserów, a tym bardziej pedofilów.

Z całego serca polecam "Decyzję" Piotra Kościelnego, mommy_and_books.

Ps. Przygotujcie chusteczki. Ta powieść spowodowała u mnie potok łez. Nie mogłam się pozbierać. Cała sytuacja, w jakiej znalazła się Justyna, mocno mną wstrząsnęła. Na początku czytania byłam wściekła, jednak poznając całą historię, zrozumiałam, dlaczego do tego doszło. Czy bym zrobiła podobnie? Na to pytanie niestety nie znam odpowiedzi. Nigdy nie byłam i mam nadzieję, że nie będę w podobnej sytuacji.

A co wy byście zrobili na miejscu głównej bohaterki? Na jaką karę zasłużył Sławek? Co zrobilibyście z kretem? Na jaką karę zasługuje ojciec, który molestuje własne dziecko?