Męczennicy na płótnie

Mam wrażenie, że klątwa drugiej książki to mit, który dawno przestał być aktualny. Sięgam chętnie po debiuty i gdy są udane to oczywiście po kolejne literackie próby danego autora, ale naprawdę nie potrafię sobie przypomnieć, by w ostatnim czasie którakolwiek druga powieść ustępowała pierwszej, zarówno w przypadku serii, jak i pojedynczych historii. Tym razem także ta słynna teoria się nie potwierdziła.

"Męczennicy na płótnie" to kontynuacja losów komisarza Bondysa. Hanna Szczukowska-Białys wdarła się przebojem na scenę polskiego kryminału, serwując nam opowieść o pracy i niebanalnym życiu bydgoskiego śledczego. Jej debiut był dobry, nawet bardzo, ale mnie nie zachwycił, zwłaszcza na tle innych tegorocznych premier. Jednak drugi tom to już najprawdziwsza petarda.

Myślę, że duży wpływ na mój zachwyt miało to, że autorka wplotła w kryminalną intrygę motyw sztuki. Jestem na niego szczególnie wyczulona i zwracam uwagę na to, jak jest wykorzystywany. Miałam ciarki, gdy czytałam o tym, co stanowiło inspirację dla książkowego artysty. Dopiero przy zakończeniu zaczęłam rozumieć, z czego wynikały jego różne zachowania, co świadczy tylko o tym, że Hanna Szczukowska-Białys pisała rozdziały z jego perspektywy tak sugestywnie, że nawet nie zastanawiałam się nad przyczynami jego stanu ducha.

Ciekawie rozwinęły się wątki osobiste. Podoba mi się, że stanowią tylko tło dla fabuły, ale na tyle wyraziste, że zostaje w pamięci. Warto też zwrócić uwagę na to, jak autorka wspaniale uwypukla mentalność ludzi żyjących w latach 90. przy jednoczesnym zachowaniu Indywidualnego charakteru każdej postaci. Na pierwszym planie jest oczywiście komisarz Bondys i powoli zaczynam go nawet lubić, dzięki temu, że poznaję go coraz lepiej.

"Męczennicy na płótnie" to jeden z lepszych kryminałów, jakie czytałam w tym roku. Może odrobinę zbyt brutalny na początku, ale drobiazgowa intryga szybko odciąga uwagę od bolesnych tematów, czyli przemocy wobec zwierząt i dzieci. Hanna Szczukowska-Białys stworzyła historię, która trzyma w napięciu, ale ostatecznie po prostu skłania do refleksji nad tym, co możemy zrobić dla drugiego człowieka.

Moje 9/10.

Poprzednia część cyklu o komisarzu Bondysie bardzo przypadła mi do gustu. Z niecierpliwością oczekiwałam momentu sięgnięcia po kolejny tom – i oto moje marzenia się ziściły. Męczennicy na płótnie przyciągali mnie do siebie bardzo i nie mogłam dłużej przechodzić obok nich obojętnie. Jednak czy ta pozycja okazała się równie dobra? O tym w recenzji poniżej.

Miasto próbuje odżyć po ostatnich tragicznych wydarzeniach, a komisarz Bondys powoli układa swoje życie prywatne. Spokój nie jest jednak mu dany na długo, ponieważ przed nim kolejna tajemnicza sprawa. Z wody zostaje wyłowione ciało starszej kobiety, a rany na ciele denatki mówią jasno – to nie było przypadkowe utonięcie. Kolejną ofiarą okazuje się chłopiec, a śledczy postanawiają zrobić wszystko, by odnaleźć sprawcę, dla którego nic nie jest przeszkodą. Czy zdążą powstrzymać bezwzględnego mordercę, zanim ten pozbawi życia więcej osób?

Zaczynając lekturę tej pozycji, nawet nie przyszło mi do głowy, że tak mocno wciągnę się w tę pozycję i że na tak długie godziny nie będę umiała się od niej oderwać. Nie mam pojęcia, jak autorka to zrobiła, ale zdecydowanie sprawiła, że ta książka całkowicie zmiotła z planszy moje wszystkie myśli.

Komisarz Bondys i sposób jego rozwiązywania sprawy może wzbudzać różne emocje, ja jednak z każdą kolejną chwilą czułam się tylko mocniej zaciekawiona. To, w jaki sposób ta postać dochodziła do kolejnych potencjalnych podejrzanych i jak wyglądały metody jego dedukcji, uważam za naprawdę ciekawe i ogromnie cieszę się, że autorka przedstawiła to właśnie tak. Co tu dużo mówić, komisarz Bondys to jest gość i nie zapraszam do dyskusji.

Hanna S. Białys po raz kolejny pokazała mi swoje umiejętności pisarskie i nawet nie wiecie, jak bardzo podekscytowana byłam tym, kiedy dotarło do mnie, że ta książka będzie jedną z lepszych powieści tego miesiąca — a co za tym idzie, mam ogromne nadzieje na tom trzeci. Akcja momentami pędziła tutaj na złamanie karku, a ja nie nadążałam przewracać stron. No i oczywiście — będąc w pracy, byłam w stanie myśleć tylko o tym, co wydarzy się dalej i jak zakończy się ta cała sprawa. Myślę, że tym samym muszę przyznać autorce ocenę bardzo dobrą z plusem. I to ogromnym.

Tłem dla całej powieści są przede wszystkim problemy rodzinne, które wpływają na nas i na nasze całe życie — na to, jak będziemy traktować ludzi dookoła siebie, na to, jak patrzymy na samych siebie i co myślimy. Przyznaję, że ten wątek okazał się dość przygnębiający, ale jednocześnie sprawił, że w pewnym momencie wszystkie elementy tej szalonej układanki powskakiwały na swoje miejsca.

Męczennicy na płótnie to bardzo dobra powieść, którą czytałam z wypiekami na twarzy i prawdopodobnie szaleństwem w oczach. Nie mogłam doczekać się poznania zakończenia, więc tę książkę pochłonęłam w dwa wieczory... No cóż, uwielbiam, kiedy tak się dzieje. Jeżeli poszukujecie wciągającego kryminału, którego akcja dzieje się w latach 90. I w dodatku czuć klimat tamtych lat, to ta pozycja musi znaleźć się na Waszej liście książek do przeczytania.

„Męczennicy na płótnie” to drugi tom serii kryminalnej, w której główną rolę odgrywa komisarz Bondys, błyskotliwy i zmagający się z własnymi problemami śledczy. Akcja powieści osadzona jest w Bydgoszczy, mieście, które dopiero zaczyna się podnosić po serii makabrycznych wydarzeń z pierwszej części. Niestety, spokój jest tylko chwilowy – przed śledczym stoi kolejne, jeszcze trudniejsze zadanie. Wraz ze swoim zespołem musi stawić czoła kolejnemu seryjnemu mordercy i jeszcze trudniejszej sprawie. Komisarz także musi zmierzyć się ze swoimi własnymi duchami z przeszłości. Każda chwila jest cenna. Czy będą w stanie zatrzymać zbrodniczą obsesję, zanim krew następnych ofiar zatruje miasto?

„Męczennicy na płótnie” to wciągający kryminał, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka umiejętnie buduje atmosferę niepokoju i napięcia, prowadząc czytelnika przez labirynt zagadek i tajemnic. Komisarz Bondys, to postać pełna głębi i autentyczności, z którą łatwo się utożsamić.

Powieść jest świetnym wyborem dla miłośników gatunku, oferując nie tylko intrygującą fabułę, ale i refleksję nad tym, jak łatwo pasja może przerodzić się w niebezpieczną obsesję. „Męczennicy na płótnie” z pewnością nie zawiodą tych, którzy szukają w literaturze kryminalnej czegoś więcej niż tylko zagadki do rozwiązania.

“Męczennicy na płótnie” Hanny S. Białys to tom drugi serii z komisarzem Bondysem, ale z osobną zagadką kryminalną, więc spokojnie może czytać go niezależnie. Mamy rok 1997, Bydgoszcz, która oddana jest rewelacyjnie, z ogromną dokładnością w detalach życia codziennego - widać to choćby w muzyce czy w opisach wnętrz. I właśnie w Bydgoszczy dochodzi do kolejnych zbrodni, potencjalnie dzieła seryjnego mordercy. Co ciekawe, część historii przedstawiona jest z jego perspektywy, a my od początku wiemy, że jest to artysta, niespełniony malarz, który owładnięty jest obsesją sławy i perfekcji - tylko po co zabija? To bardzo dobrze wykreowana postać - dowiadujemy się o nim sporo, poznajemy jego codzienność, jest zależności rodzinne, a mimo to prawie do końca pozostaje dla nas tajemnicą. Intryga prowadzona jest tempem spokojnym, bardzo stałym (czyli nie ma tak dobrze znanego przyspieszenia pod koniec, co wzbudziło mój ogromny podziw), ale od samego początku z jakiegoś powodu mocno ciekawi. Trudno się od książki oderwać, mimo że przyglądamy się nie tylko śledztwu, ale i życiu prywatnemu śledczych. Może to właśnie w tym tkwi częściowo urok powieści? Dzięki temu postacie są pełne, bardzo ludzkie, a zarazem budzą w nas przywiązanie, więc zwyczajnie będziemy chcieli sięgnąć po kolejny tom. To naprawdę dopracowana powieść, ładny postęp po i tak dobrym debiucie, a także obiecujący jeszcze więcej, jeszcze lepszej literatury kryminalnej w przyszłości. Warto więc już teraz wrócić uwagę na nazwisko Hanny S. Białys!

To wspaniała, rewelacyjna i jeszcze lepsza część od „Robaków w ścianie"!

Komisarz Bondys wraz z zespołem musi rozwiązać kolejną serię morderstw. W Bydgoszczy pojawił się bowiem kolejny seryjny morderca – bez skrupułów i empatii. Jego pierwszą ofiarą pada starsza kobieta, która zostaje wyłowiona martwa z raną kłutą brzucha i związanymi na plecach rękoma. Następnie w Brdzie wyłowiono kilkunastoletniego chłopca, z taką samą raną. Czas ucieka, śledztwo utknęło w martwym punkcie, a w Bydgoszczy odnaleziono kolejne zwłoki. Śledczy nie mają żadnych poszlak, odcisków, a trop, za którym podążają, jest niczym wyblakła plama.

Czy uda im się powstrzymać i złapać mordercę? Czy uda się uniknąć kolejnych niewinnych ofiar?

„Męczennicy na płótnie” to drugi tom kryminałów z serii o komisarzu Bondysie. To kryminał, od którego nie będziemy mogli się oderwać.

Oprócz śledztwa, które i nam spędzi sen z powiek, bohaterowie będą musieli zmierzyć się z własnymi demonami. Dzięki temu będziemy mogli lepiej poznać naszych ulubionych bohaterów.

Już od pierwszych stron książka wciąga i sprawia, że z zaciekawieniem przewracamy kolejne strony. Akcja przeplata się z ciekawymi historiami, problemami głównych bohaterów, zabójcy i ofiar. Bardzo umiejętnie i w ciekawy sposób autorka przypomina również najważniejsze szczegóły i wątki z pierwszej części. Dzięki temu osoby, które jej nie czytały, też odnajdą się w "Męczennikach...".

Wspaniale opisana Bydgoszcz i jej historyczne budynki, anegdoty, brzydota i piękno. Trzymanie się szczegółów i prawdziwe opisy m.in. osiedli i ich architektury przybliżają nam miasto, które możemy sobie bez problemu wyobrazić. Zwłaszcza gdy tu mieszkamy i gdy pamiętamy tamte czasy, zabudowania, czy podejście do „milicji”.

Dla mnie zdecydowanie wspaniała fabuła, która została doskonale przemyślana. Postacie barwne i ciekawe, interesujące dialogi oraz ciekawie przemyślane indywidualne historie bohaterów.

Ogromny plus za to, że autorka przybliża nam myślenie i pobudki mordercy. Możemy poznać go bliżej i częściowo zrozumieć co miało wpływ na jego zaburzenia. Dzięki temu jesteśmy o krok dalej niż komisarz Bondys, a jednak równie daleko…

Świetne zakończenie sprawy, epilog, który nie zamyka dawnych problemów i daje do myślenia.

POLECAM i jestem ogromnie ciekawa kolejnych części.

M.B.

Szkolny Klub Recenzenta